BJ5347 – Gerechtshof Den Bosch – Raad voor Kinderbescherming stelt in rapport mogelijke diagnose ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS)

augustus 13, 2009 at 9:49 am 89 reacties

BJ5347 – Uitspraak Gerechtshof Den Bosch – Raad voor de Kinderbescherming stelt in rapportage in een omgangszaak formeel een mogelijke diagnose ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS) vast

Inleiding

Het Gerechtshof Den Bosch geeft in onderstaande uitspraak een kindermishandelende moeder de vrije hand tot verdere ouderverstoting van vader en sluit de kinderen buiten van hun vader.

Van belang in deze uitspraak is echter wel dat de Raad voor de Kinderbescherming (zie daartoe de paragrafen 3.10 en 3.15 in onderstaande uitspraak van het Gerechtshof Den Bosch) in haar rapportage aan de Rechtbank Den Bosch in deze zaak formeel de mogelijke diagnose van het Ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS) stelt en daarmee het verschijnsel PAS bij scheidingskinderen erkent als mogelijke probleemdiagnose.

Dit is nu de tweede keer dat het ouderverstotingssyndroom in uitspraken van een rechterlijk college terugkomt. Eerder gebeurde dat in de uitspraak van 13 juni 2007 door de Rechtbank Maastricht (BA7155).

Drs.  Peter Tromp

Pedagoog, Vaderkenniscentrum

————-
Uitspraak LJN: BJ5347, Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch , HV 200.009.917
Datum uitspraak: 13-08-2009
Datum publicatie: 14-08-2009
Rechtsgebied: Personen-en familierecht
Soort procedure: Hoger beroep

Inhoudsindicatie:

Contactverbod op grond van artikel 1:253a lid 2 aanhef en onder sub a Bw jo. Artikel 1:377a lid 3 sub a en/of d Bw.

Uitspraak

JM

13 augustus 2009

Sector civiel recht

Zaaknummer: HV 200.009.917/01

Zaaknummers eerste aanleg: 155362/FA RK 07-722 en 155419/FA RK 07-747

GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH

Beschikking

in de zaak in hoger beroep van:

[X.],

wonende te [woonplaats],

appellante in principaal appel,

geïntimeerde in incidenteel appel,

hierna te noemen: de moeder,

advocaat: mr. G.M. de Winther-Meijers,

t e g e n

[Y.],

wonende te [woonplaats],

geïntimeerde in principaal appel,

appellant in incidenteel appel,

hierna te noemen: de vader,

advocaat: mr. I. Gerrand

1. Het geding in eerste aanleg

Het hof verwijst naar de beschikking van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 27 juni 2008.

2. Het geding in hoger beroep

2.1. Bij beroepschrift met producties, ingekomen ter griffie op 8 juli 2008, heeft de moeder – voor zover hier van belang – het hof verzocht, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, voormelde beschikking te vernietigen en, opnieuw rechtdoende, te bepalen dat het recht van de vader op onbegeleide (vrije) omgang met de minderjarige kinderen van partijen gedurende de periode dat de kinderen de twaalfjarige leeftijd nog niet hebben bereikt wordt geschorst en te bepalen dat het ouderlijk gezag over de minderjarige kinderen van partijen wordt gewijzigd in die zin dat alleen de moeder met het ouderlijk gezag over hen wordt belast.

2.2. Bij verweerschrift met producties, tevens houdende incidenteel appel, ingekomen ter griffie op 4 augustus 2008, heeft de vader het hof verzocht het verzoek van de moeder af te wijzen als zijnde ongegrond en/of niet, althans onvoldoende, bewezen en voormelde beschikking te bekrachtigen met verbetering van de grond inhoudende dat het opleggen van een dwangsom niet aan de orde zou zijn, met veroordeling van de moeder in de kosten van het appel. Het hof begrijpt het petitum van de man aldus, dat hij het hof verzoekt alsnog ten laste van de moeder een dwangsom van € 500,- per overtreding per dag aan de omgangsregeling te verbinden.

2.3. Bij verweerschrift in incidenteel appel met productie, ingekomen ter griffie op 11 september 2008, heeft de moeder het hof verzocht, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, het incidenteel appel van de vader af te wijzen als zijnde ongegrond en onbewezen.

2.4. Bij verweerschrift met productie, ingekomen ter griffie op 4 augustus 2008, heeft Stichting Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant (hierna: de stichting), belanghebbende in deze procedure, zich gerefereerd aan het oordeel van het hof.

2.3. Op 23 september 2008 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden en is de zaak aangehouden in afwachting van de resultaten van een hulpverleningstraject van de stichting. Van de mondelinge behandeling is een verkort proces-verbaal opgemaakt.

2.4. Op 4 juni 2009 heeft een nadere mondelinge behandeling plaatsgevonden. Bij die gelegenheid zijn gehoord:

– de moeder, bijgestaan door mr. G.M. de Winther-Meijers;

– de vader, bijgestaan door mr. I. Gerrand;

– de stichting, vertegenwoordigd door mevrouw M. Mous;

– de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de raad), vertegenwoordigd door mevrouw E. van den Dam.

2.5. Het hof heeft voorts kennisgenomen van de inhoud van:

–   de brief van de advocaat van de moeder van 18 september 2008 met als bijlage productie 13 bij het appelschrift;

–  de brief van de stichting van 2 januari 2009;

–  de brief van de advocaat van de moeder van 8 januari 2009;

–  de brief van de advocaat van de vader van 30 januari 2009;

–  de brief van de advocaat van de vader van 24 maart 2009;

–  de schoolrapporten van [A.] en [B.] van de tweede periode van het schooljaar 2007-2008;

–  de tijdens de mondelinge behandeling van 4 juni 2009 door de stichting overgelegde beschikking van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 4 mei 2009 waarin de rechtbank het verzoek van de vader tot verlenging van de ondertoezichtstelling van de kinderen van partijen heeft afgewezen.

3. De beoordeling

In het principaal en incidenteel appel

3.1. Partijen zijn op 15 juni 1998 met elkaar gehuwd.

Uit het huwelijk van partijen zijn geboren:

–  [A.] (hierna: [A.]), op [geboortejaar] te [geboorteplaats];

–  [B.] (hierna: [B.]), op [geboortejaar] te [geboorteplaats].

3.2. Bij beschikking van 5 november 2004 heeft de rechtbank ’s-Hertogenbosch tussen partijen de echtscheiding uitgesproken, welke beschikking op 8 februari 2005 is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Bij de echtscheidingsbeschikking heeft de rechtbank bepaald dat de kinderen het hoofdverblijf bij de moeder hebben.

3.3. Bij beschikking van 8 april 2005 heeft de rechtbank ’s-Hertogenbosch een door partijen overeengekomen omgangsregeling vastgesteld, inhoudende dat de vader gerechtigd is tot omgang met [A.] en [B.] gedurende elke zondag van 11:00 tot 19:00 uur alsmede twee weken in de zomervakantie, een week in de kerstvakantie (tweede week) en gedurende andere feestdagen op de tweede feestdag.

3.4. De moeder heeft wijziging gevraagd van de beschikking van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 8 april 2005, alsmede wijziging van het ouderlijk gezag verzocht. Bij de bestreden, – uitvoerbaar bij voorraad verklaarde – beschikking, heeft de rechtbank de omgangsregeling gewijzigd zodanig dat de vader gerechtigd is tot omgang met [A.] en [B.]:

–  vanaf 1 juli 2008 gedurende een periode van 6 weken één keer per week begeleide omgang op zaterdag van 10:00 uur tot 18:00 uur, welke begeleiding zal geschieden door tante [C.] of tante [D.], bij partijen genoegzaam bekend;

–  vanaf 12 augustus 2008 gedurende een periode van 6 weken één keer per week onbegeleide omgang op zaterdag van 10:00 tot 18:00 uur;

–   vanaf 23 september 2008 onbegeleide omgang en wel gedurende één weekend per veertien dagen vanaf vrijdagavond 18:00 uur tot zondagavond 18:00 uur.

Voorts heeft de rechtbank het verzoek van de moeder tot wijziging van het gezamenlijk gezag in eenhoofdig gezag van de moeder afgewezen.

3.5. De moeder en de vader kunnen zich met deze beslissing niet verenigen en zij zijn hiervan in hoger beroep gekomen. De grieven van de moeder richten zich tegen de door de rechtbank vastgestelde omgangsregeling en de afwijzing van haar verzoek om alleen met het gezag belast te worden. De grief van de vader richt zich tegen de overweging van de rechtbank dat zij ervan uitgaat dat de moeder zal meewerken aan de omgangsregeling, zodat een dwangsom niet aan de orde is.

3.6. Het hof stelt vast dat partijen na de echtscheiding gezamenlijk het ouderlijk gezag over de kinderen zijn blijven uitoefenen. Zoals nader uit deze beschikking zal blijken, zal het hof het gezamenlijk gezag handhaven.

Omgang

3.7. Het hof stelt vast dat met ingang van 1 maart 2009 artikel 1:377h BW is komen te vervallen. Op het onderhavige geschil is sinds die datum het gewijzigde artikel 1:253a BW van toepassing. Ingevolge artikel 1:253a lid 1 BW kunnen geschillen omtrent de gezamenlijke uitoefening van het ouderlijk gezag aan de rechter worden voorgelegd.

In het geval van een geschil omtrent een omgangsregeling in het kader van de toedeling aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken kan de rechter, gelet op artikel 1:253a lid 2, aanhef en sub a, BW, een regeling vaststellen.

De rechter kan op grond van artikel 1:253a BW uitsluitend indien het belang van het kind dit vereist een tijdelijk verbod aan een ouder opleggen om met het kind contact te hebben.

3.8. Ingevolge artikel 1:377a lid 3 BW – dat op grond van artikel 1:253a lid 4 BW van overeenkomstige toepassing is – ontzegt de rechter het recht op omgang slechts, indien:

a. omgang ernstig nadeel zou opleveren voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind, of

b. de ouder kennelijk ongeschikt of kennelijk niet in staat moet worden geacht tot omgang, of

c. het kind dat twaalf jaren of ouder is, bij zijn verhoor van ernstige bezwaren tegen omgang met zijn ouder heeft doen blijken, of

d. omgang anderszins in strijd is met zwaarwegende belangen van het kind.

3.9. De moeder wenst dat het recht van de vader op onbegeleide (vrije) omgang met de kinderen gedurende de periode dat de kinderen de twaalfjarige leeftijd nog niet hebben bereikt, wordt geschorst. Zij voert in haar beroepschrift – samengevat – het volgende aan. De rechtbank heeft ten onrechte overwogen dat niet is komen vast te staan dat de vader de kinderen seksueel heeft misbruikt en dat van andere contra-indicaties niet is gebleken. Voorts bestaat tussen de kinderen en de vader amper een band en willen zij geen omgang met de vader. Sinds er geen omgang meer plaatsvindt gaat het heel goed met de kinderen. Omgang is voor de kinderen heel erg belastend. Ondanks haar bezwaren heeft de moeder in eerste aanleg tijdens de mondelinge behandeling op 8 mei 2008 aan de rechtbank meegedeeld dat zij bereid is haar medewerking te verlenen aan omgang tussen de vader en de kinderen, in eerste instantie onder begeleiding. De rechtbank heeft echter ten onrechte de zaak niet aangehouden in afwachting van het verloop van de begeleide omgang en de toegezegde hulpverlening aan zowel de vader als de moeder. Onbegeleide omgang kan pas plaatsvinden indien blijkt dat de begeleide omgang goed is verlopen en dient plaats te vinden in openbare gelegenheden, zodat de veiligheid van de kinderen gewaarborgd is. Een weekendregeling met een overnachting van de kinderen bij de vader is in strijd met het belang van de kinderen. De veiligheid van de kinderen dient boven alles te worden gegarandeerd.

3.10. De vader voert in zijn verweerschrift – samengevat – het volgende aan. Er is geen sprake van seksueel misbruik. De officier van justitie heeft naar aanleiding van de klacht van de moeder en de verhoren van de kinderen besloten geen vervolging in te stellen en dit hof heeft het klaagschrift van de moeder tegen dit besluit ongegrond verklaard. Tot medio 2006, voordat de moeder de omgang staakte, was de omgang in orde en waren er geen negatieve signalen van de kinderen naar de vader. De kinderen worden sterk door de moeder beïnvloed en de vader is evenals de raad van mening dat niet uitgesloten is dat er sprake is van een ouderverstotingssyndroom (PAS). Als er al sprake zou zijn van toegezegde hulpverlening in eerste aanleg, staat dit een omgang van de vader met de kinderen niet in de weg. De door partijen tijdens de zitting in eerste aanleg overeengekomen begeleide omgang is door de moeder niet nagekomen. De moeder grijpt elk argument en elke mogelijkheid aan om de omgang van de vader met de kinderen te verhinderen. Er is geen reden om de omgang in een openbare gelegenheid te laten plaatsvinden en de kinderen kunnen ook bij de vader overnachten. Dat hebben zij in het verleden ook gedaan.

De vader voert voorts in incidenteel appel aan dat in de onderhavige zaak een dwangsom opportuun is. De moeder heeft geweigerd mee te werken aan de uitvoering van de in de bestreden beschikking neergelegde begeleide omgangsregeling van de eerste periode van zes weken en heeft via haar advocaat aangegeven ook na ommekomst van die zes weken niet mee te werken.

3.11. Tijdens de mondelinge behandeling in hoger beroep op 23 september 2008 heeft de stichting een te bewandelen hulpverleningstraject voor de kinderen van partijen en onder meer de moeder uitgestippeld en hebben partijen verklaard bereid te zijn aan dit traject mee te werken. Het hof heeft vervolgens iedere inhoudelijke beslissing in deze zaak aangehouden in afwachting van het door de stichting uit te brengen rapport en advies.

3.12. Bij brief van 2 januari 2009 heeft de stichting verslag gedaan van het hulpverleningstraject. Uit dit verslag blijkt dat er in samenspraak met de ouders een 6-stappenplan is opgesteld, maar dat het traject is gestopt na stap twee, waarbij de vader een kaartje heeft geschreven aan de kinderen. De kinderen reageerden heel heftig op het voorlezen van de kaart. Naar aanleiding hiervan heeft intern overleg tussen de gedragswetenschappers van de stichting plaatsgevonden. De gedragswetenschappers zijn van mening dat het niet in het belang van de kinderen is om nu tot een omgangsregeling te komen. Aangezien het heel goed gaat met de kinderen en ze op dit moment geen enkele klacht of anderszins afwijkend gedrag vertonen, is het nu niet het moment om speltherapie of andere hulp aan te bieden. De stichting concludeert in haar brief dat zij geen mogelijkheden ziet tot begeleiden tot en bij omgang. De gezinsvoogd vindt het heel vreselijk voor de vader, maar ziet, evenals de gedragswetenschappers, geen mogelijkheden om daar stappen in te ondernemen zonder de kinderen te beschadigen. Uithuisplaatsing van de kinderen, zoals de man voorstelt, acht de stichting absoluut geen optie en gijzeling en dwangsommen evenmin.

3.13. Partijen hebben respectievelijk bij brief van 8 januari en 24 maart 2009 en tijdens de mondelinge behandeling op 4 juni 2009 op de brief van de stichting gereageerd. De moeder sluit zich aan bij het standpunt van de stichting en wijzigt naar aanleiding hiervan haar verzoek in die zin dat zij nu primair verzoekt de vader het recht op omgang met de kinderen te ontzeggen en subsidiair het recht op omgang te schorsen. De vader voert – met betrekking tot de omgang – het volgende aan. Het traject van de stichting heeft slechts kort geduurd en de moeder heeft aan de eerste stap (het geven van de door de vader gestuurde Donald Duck aan de kinderen) al geen medewerking verleend. Het bevreemdt de vader ten zeerste dat de kinderen gedurende de begeleide omgang bij Kompaan in 2007 en begin 2008 geen angst toonden jegens hun vader en dat zij ruim acht maanden daarna, gedurende welke periode er geen contact was tussen de vader en de kinderen, wel blijk geven van angsten jegens de vader. De vader kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de moeder de kinderen uitermate negatief heeft geïnformeerd over de vader en dat zij derhalve een grote rol heeft gespeeld bij het ontstaan van de angsten van de kinderen. De vader is van mening dat in het belang van de kinderen een psychologisch onderzoek dient te worden gelast door Fora of een andere deskundige. Er heeft nog niet eerder een dergelijk onafhankelijk onderzoek plaatsgevonden. De vader verzoekt het hof tevens een ouderschapsonderzoek te gelasten, waarbij ook de kinderen worden betrokken.

3.14. Het hof overweegt als volgt.

Uit de stukken is gebleken dat de omgangsregeling tussen de vader en de kinderen medio december 2006 door de moeder is stopgezet. Sindsdien heeft er geen omgang meer plaatsgevonden met uitzondering van de acht door stichting Kompaan begeleide bezoeken in een omgangshuis in de periode van september 2007 tot en met februari 2008. De moeder beschuldigt de vader van seksueel misbruik. Het hof is van oordeel dat er geen enkele aanleiding is om aan seksueel misbruik van de kinderen door de vader te denken. De voorbeelden die de moeder noemt, moeten eerder als onschuldig spel worden geïnterpreteerd. De raad geeft in haar rapport van 23 mei 2007 aan dat zij geen signalen heeft geconstateerd die zouden duiden op seksueel misbruik. De moeder is ook niet met de kinderen naar de huisarts gegaan om ze te laten onderzoeken en heeft voor de kinderen geen psychologische hulp gezocht. Naar aanleiding van de aangifte die de moeder heeft gedaan, heeft de officier van justitie besloten de vader niet te vervolgen en het beklag ex artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering, dat de moeder vervolgens heeft ingediend bij dit hof, is afgewezen. Voorts heeft ook mevrouw Mous van de stichting, die de ouders de afgelopen periode intensief heeft begeleid, op de zitting verklaard niet te geloven dat er sprake is geweest van seksueel misbruik.

3.15. Het hof heeft wel, anders dan de stichting, ernstige zorgen over de sociaal-emotionele ontwikkeling van de kinderen. De in de brief van de stichting van 2 januari 2009 omschreven reactie van de kinderen op het voorlezen van de kaart van hun vader is zo extreem dat het zeer waarschijnlijk is dat er sprake is van grote sociaal-emotionele problemen bij de kinderen. De raad kwam in haar rapport van 23 mei 2007 tot de conclusie dat de kinderen ernstig in hun ontwikkeling werden bedreigd. De raad zag aanwijzingen die wezen in de richting van het Parental Alienation Syndrome, waarbij kinderen worden aangezet door één ouder de andere ouder te denigreren. De raad noemde de manier waarop de moeder haar liefde voor haar kinderen laat zien verstikkend. De moeder zette volgens de raad met haar handelswijze de kinderen klem en de kinderen kregen niet de ruimte zich op eigen en natuurlijke wijze sociaal-emotioneel te ontwikkelen. Daarnaast vond de raad de manier waarop de moeder met haar vermoedens van seksueel misbruik omging zeer beschadigend voor de kinderen. De raad adviseerde intensieve thuisbegeleiding en individuele hulpverlening aan de moeder. De moeder had volgens de raad ondersteuning nodig bij het invullen van haar ouderrol, het loslaten van de partnerstrijd en het omgaan met en het effect van haar ervaringen in relatie tot het gevoel van afwijzing. Naar het oordeel van het hof blijkt uit de stukken niet dat er in de houding van de moeder sindsdien een verbetering is opgetreden. Uit de brief van de stichting blijkt bijvoorbeeld dat de moeder tegen de kinderen heeft gezegd dat als iemand van je houdt, hij niet doet wat papa deed. Ook heeft de moeder geen individuele hulpverlening gehad. Tijdens de zitting van 4 juni 2009 is gebleken dat de moeder geen inzicht heeft in de gevolgen van haar gedrag voor de kinderen en dat zij ook niet open staat voor individuele hulpverlening aan haarzelf.

3.16. Helaas heeft de blokkade die er bij de moeder bestaat, waar die ook door wordt veroorzaakt, er inmiddels toe geleid dat de kinderen nu een zodanig gedrag vertonen dat het niet verantwoord is om in het kader van de toedeling aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken een (onbegeleide) regeling vast te stellen en zeker niet op straffe van een dwangsom. Gezien de reactie van de kinderen alleen al op het voorlezen van de kaart van de vader is duidelijk dat op dit moment een regeling ernstig nadeel zou opleveren voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van de kinderen en/of anderszins in strijd zou zijn met de zwaarwegende belangen van de kinderen. Voorts hebben zowel de stichting als de raad tijdens de zitting van 4 juni 2009 verklaard dat de kinderen rust nodig hebben. Het hof volgt het advies van de stichting en de raad, hoezeer het hof ook beseft dat dit moeilijk te accepteren zal zijn voor de vader. Het hof heeft echter het belang van de kinderen voorop te stellen en dat belang brengt thans mee dat na een lange periode van proberen via Kompaan en via het stappenplan van de stichting om het contact tussen de vader en de kinderen te herstellen, er nu rust moet komen voor de kinderen. Het hof zal derhalve in het belang van de kinderen het contact tussen de vader en de kinderen tijdelijk verbieden voor de periode van een jaar. Een langere periode dan een jaar acht het hof niet wenselijk en overigens niet mogelijk op grond van het arrest van de Hoge Raad van 27 februari 2009 (LJN 365045). In zoverre is het verzoek van de moeder om de vader de omgang te ontzeggen of de omgang te schorsen totdat de kinderen twaalf jaar zijn, niet toewijsbaar. Een onderzoek door Fora of een andere deskundige acht het hof op dit moment te belastend voor de kinderen. Ook hier geldt dat de kinderen een periode van rust nodig hebben. Sinds 2007 heeft er een raadsonderzoek plaatsgevonden, is er begeleide omgang geweest via Kompaan en is er een hulpverleningstraject geweest van de stichting. De kinderen hebben hierdoor reeds lange tijd onder druk gestaan.

Het hof is van oordeel dat er op termijn alsnog contact moet komen tussen de kinderen en hun vader en dat het in dat kader van belang is dat de moeder goed naar zichzelf kijkt en hulp zoekt om te ontdekken waar haar blokkade vandaan komt en hoe deze kan worden opgeheven ten behoeve van het welzijn van de kinderen. Het is voor de kinderen van groot belang, ook voor het aangaan van relaties op latere leeftijd, te weten wie hun vader is en daar contact mee te hebben. Gezien de ervaringen in gelijksoortige zaken, is te verwachten dat de kinderen later problemen zullen ondervinden met het aangaan van relaties indien er niets verandert.

3.17. Een ouderschapsonderzoek zou normaal gesproken een goede optie zijn, echter in dit geval niet gezien de volstrekt halsstarrige houding van de moeder. Het hof betwijfelt ten zeerste of een gedwongen bemiddeling in de onderhavige zaak op dit moment tot resultaat zou leiden en het hof heeft geen behoefte aan een deskundigenbericht. Voorts is een ouderschapsonderzoek niet goed voorstelbaar zonder daar de kinderen bij te betrekken en de kinderen hebben op dit moment rust nodig. Ook is te verwachten dat de moeder de kinderen opnieuw met de strijd tussen de ouders zal belasten naar aanleiding van het ouderschapsonderzoek.

Het zij herhaald dat het betreurenswaardig voor de vader is dat er op dit moment geen regeling tot stand kan komen, echter de belangen van de kinderen wegen hier zwaarder.

Informatie- en consultatieplicht

3.18. De vader heeft in zijn brief van 24 maart 2009 het hof verzocht de moeder een informatie- en consultatieplicht op te leggen gedurende de periode dat er geen omgang is tussen de vader en de kinderen, waarbij de moeder de vader eens per maand schriftelijk dient te informeren over de ontwikkelingen van de kinderen. Dit verzoek vormt een aanvulling op zijn zelfstandig verzoek in eerste aanleg tot uitbreiding van de omgangsregeling. De moeder heeft geen bezwaar gemaakt tegen indiening van dit aanvullende verzoek, zodat dit door het hof in behandeling kan worden genomen. De moeder heeft zich wel inhoudelijk tegen toewijzing van het verzoek verzet. Zij heeft ter zitting verklaard dat zij van mening is dat zij aan de informatieplicht voldoet door het opsturen van de rapporten van de kinderen. Zij wil geen foto’s van de kinderen aan de vader sturen, omdat zij bang is dat de vader de kinderen dan zal gaan ontvoeren.

3.19. Ingevolge artikel 1:253a lid 2 sub c BW kan de rechter een regeling vaststellen omtrent de wijze waarop de informatie omtrent gewichtige aangelegenheden met betrekking tot de persoon en het vermogen van het kind wordt verschaft aan de ouder bij wie het kind niet zijn hoofdverblijfplaats heeft. Het hof is van oordeel dat het van groot belang is dat de moeder op correcte wijze uitvoering geeft aan haar informatieplicht, zeker omdat er het komende jaar geen contact zal zijn tussen de vader en de kinderen. Nu de moeder een te beperkte uitleg geeft aan deze plicht, zal het hof een regeling vaststellen. De moeder dient eenmaal per drie maanden de vader schriftelijk informeren over de schoolprestaties van de kinderen, hun gezondheid en algeheel welzijn, hun hobby’s en vrijetijdsbesteding en andere ontwikkelingen ten aanzien van de kinderen. Onder de door de moeder te verstrekken informatie valt ook het nieuwe adres van de kinderen in geval van een eventuele verhuizing. Voorts dient de moeder elke drie maanden een goed gelijkende foto van ieder kind aan de vader te sturen. Er is naar het oordeel van het hof geen enkele aanleiding om te denken dat de vader de kinderen zal ontvoeren en de moeder heeft deze stelling ook niet nader onderbouwd.

Gezag

3.20. De moeder wenst alleen met het gezag over de kinderen belast te worden. Zij stelt dat de relatie tussen haar en de vader ernstig is verstoord en dat er tussen hen in het geheel geen communicatie plaatsvindt. De relatie tussen partijen is nog verder verslechterd doordat de vader het verzoek van de gezinsvoogd tot uithuisplaatsing van de kinderen ondersteunde. Volgens de moeder zullen de kinderen bij handhaving van het gezamenlijk ouderlijk gezag klem of verloren raken. De moeder heeft voorts een procedure moeten starten bij de rechtbank om vervangende toestemming te krijgen om naar België te verhuizen.

3.21. De vader voert aan dat er geen contact tussen partijen is omdat de moeder dit niet toelaat. De steun van de vader aan het verzoek tot uithuisplaatsing was begrijpelijk omdat de moeder, terwijl er sprake was van een ondertoezichtstelling, de kinderen zonder overleg en zonder toestemming van de gezinsvoogd plotseling van school had gehaald met de mededeling dat zij niet meer terug zou komen en de moeder bovendien voor niemand bereikbaar was. Indien de moeder alleen met het gezag wordt belast, voorziet de vader dat zij met de kinderen zonder achterlating van een nieuw adres zal verhuizen naar België, waardoor het voor de vader vrijwel onmogelijk zal zijn ooit nog te weten hoe het met de kinderen gaat. Het in stand houden van het gezamenlijk gezag is niet in strijd met de belangen van de kinderen.

3.22. Het hof overweegt als volgt.

Ingevolge het op 1 maart 2009 gewijzigde artikel 1:253n BW kan de rechter op verzoek van de niet met elkaar gehuwde ouders of een van hen het gezamenlijk gezag beëindigen, indien nadien de omstandigheden zijn gewijzigd of bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan.

De rechter bepaalt dat het gezag over een kind aan één ouder toekomt, indien:

a.  er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of

b.  wijziging van het gezag anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is.

3.23. Uitgangspunt is dat het gezamenlijk gezag van voorheen met elkaar gehuwde ouders gehandhaafd blijft, tenzij wijziging van het gezag noodzakelijk is in het belang van het kind. Het hof is van oordeel dat het in casu in het belang van de kinderen is dat het gezamenlijk gezag gehandhaafd blijft. Het hof is met de vader van oordeel dat het niet denkbeeldig is dat in geval van eenhoofdig gezag van de moeder de vader ieder zicht op de kinderen verliest doordat de moeder naar België vertrekt. Het is in het belang van de kinderen dat hun vader in beeld blijft, ook al heeft hij op dit moment geen contact met hen, zodat de vader in de toekomst wel weer in staat zal zijn een deel van de zorg- en opvoedingstaken op zich te nemen. Zoals de raad in zijn rapport van 23 met 2007 aangaf, kan de vader een beschermende factor vormen voor de kinderen in het kader van hun sociaal-emotionele ontwikkeling. Voorts is er met betrekking tot de uitvoering van het gezag geen onaanvaardbaar risico dat de kinderen klem of verloren raken tussen de ouders. Het enkele feit dat er geen communicatie is tussen de ouders, is daarvoor onvoldoende. Er zijn met uitzondering van het punt van de verhuizing naar België geen conflictpunten met betrekking tot het gezag doordat in de praktijk de moeder alle beslissingen die nodig zijn in het kader van de verzorging en opvoeding van de kinderen zelfstandig neemt en de vader zich daar – zijns ondanks – niet mee bemoeit. De strijd van de ouders heeft met name betrekking op het vermeende seksueel misbruik en het contact tussen de kinderen en de vader en niet op de uitvoering van het gezag. Het hof zal gezien het voorgaande het verzoek van de moeder tot wijziging van het gezag afwijzen.

4. De beslissing

Het hof:

in principaal en incidenteel appel:

vernietigt de beschikking van de rechtbank ‘s-Hertogenbosch van 27 juni 2008 voor zover daarbij een omgangsregeling is vastgesteld;

en in zoverre opnieuw rechtdoende:

wijzigt de beschikking van de rechtbank ’s-Hertogenbosch van 8 april 2005 in die zin dat het hof de vader met ingang van heden verbiedt om contact te hebben met de minderjarige kinderen van partijen gedurende een periode van één jaar;

bepaalt dat de moeder de vader éénmaal per drie maanden schriftelijk informeert omtrent gewichtige aangelegenheden met betrekking tot de persoon en het vermogen van de minderjarige kinderen van partijen, waarbij onder gewichtige aangelegenheden dient te worden verstaan hetgeen in rechtsoverweging 3.19. is vermeld en dat de moeder éénmaal per drie maanden een goed gelijkende foto van ieder kind aan de vader verstrekt;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

bekrachtigt de beschikking van de rechtbank ‘s-Hertogenbosch van 27 juni 2008 voor zover daarbij het verzoek van de moeder tot het toekennen aan haar van het eenhoofdig gezag over de minderjarige kinderen van partijen is afgewezen;

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mrs. Smeenk-van der Weijden, Everaars-Katerberg en Van Harinxma thoe Slooten en in het openbaar uitgesproken op 13 augustus 2009.

  • Mw. mr. C.E.L.M. Smeenk-van der Weijden – Vice-president Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, Datum ingang:2006-04-01
  • Mw. mr. R.R. Everaars-Katerberg; Raadsheer Gerechtshof ’s-Hertogenbosch; Datum ingang:2007-03-01
  • Dhr. mr.dr. L.R. van Harinxma Thoe Slooten; Raadsheer Plaatsvervanger Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, Datum ingang:2006-10-20; Raadsheer Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 2009-08-01
Advertenties

Entry filed under: Bureau Jeugdzorg Noord-Brabant, Gerechtelijk College, Gerechtshof, Jeugdzorg, Le Syndrome d’Aliénation Parentale, Ouderverstotingssyndroom, Oudervervreemdingssyndroom, Parental Alienation Syndrome, PAS, Raad voor de Kinderbescherming, Rechterlijk College, Rechtspraak, Rechtspraak en ouderverstotingssyndroom. Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , .

Ouderverstotingssyndroom – Parental Alienation Syndrome (The Gregory Mantell Show – Video – delen 1 en 2) ‘Thuis heerste het grote zwijgen’ (Cornald Maas interviewt in de Volkskrant kinderen van gescheiden ouders)

89 reacties Add your own

  • 1. Elias  |  september 7, 2009 om 10:58 am

    En dat zijn nou zwaar gestoorde rechters, en wat zie je 2 vrouwelijke rechters die zulke uitspraken doen. Moeder frustreerd en liegt volgens het hof dus komt her erop neer dat vader gestraft moet worden dus vader ziet kinderen een jaar niet.

    Mw. mr. C.E.L.M. Smeenk-van der Weijden
    Nevenbetrekkingen:
    Functie: Plaatsvervangend Voorzitter
    Instantie: Raad voor Tuchtrechtspraak KNMG
    Plaats: Utrecht
    Datum ingang: 2002-03-05

    Functie: Voorzitter
    Instantie: College van Beroep voor de Examens Hogeschool De Kempel
    Plaats: Helmond
    Datum ingang: 2002-02-15

    Functie: Lid
    Instantie: Regionaal Tuchtcollege
    Plaats: Eindhoven
    Datum ingang: 1997-01-01
    Datum eind: 2006-11-01

    Mw. mr. R.R. Everaars-Katerberg

    Dhr. mr.dr. L.R. van Harinxma Thoe Slooten
    Functie buiten de rechterlijke macht
    Functie: Docent/Onderzoeker
    Functie: Lid Raad van Toezicht

    Beantwoorden
  • 2. Bart K  |  september 7, 2009 om 11:17 am

    Is er sprake van borderlinesyndroom bij die betreffende moeder??
    Nota bene is er naar gekeken of naar gevraagd of wat dan ook??

    Zo te lezen niet dus.

    Hoe bizar.

    Beantwoorden
  • 3. brenda 101070  |  september 7, 2009 om 4:01 pm

    Wat mij betreft kunnen we net zo goed geen rechters en wetten hebben,want ze worden toch aan de wilgen gehangen.
    Wat de moeder ook voor schade toebrengt aan het kind….
    het wordt straffeloos geaccepteerd.
    Wat nou rust voor de kinderen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Als ze hun vader een poos niet zien,en een jaar is voor hun een eeuwigheid,heeft de moeder wel een andere troef om hen een haat voor hun vader in te praten.
    Dan komen ze weer met: Zie je wel dat ik gelijk had….en zie je wel dat hij nu niks meer van zich laat horen….
    de RVDK heeft PAS notabene toegegeven en de rechtbank oordeelt alsnog in voordeel van de moeder.

    IK BEN BENIEUWD WANNEER ER WEER KINDEREN SLACHTOFFERS WORDEN VAN EEN FAMILIEDRAMA.

    Die rechters moeten uit hun functie ontheven worden,want zij werken die familiedrama”s zelf in de hand.

    Beantwoorden
    • 4. Wouter  |  november 20, 2009 om 3:36 pm

      er blijven zolang er niet fundamenteel anders gedacht gaat worden over “ingrijpen” in ouder/kind banden kinderen en de niet aanwezige ouder ernstig beschadigd worden. Zelf maak ik dit proces al vanaf mei 2004 mee!….volslagen machteloos. Keer op keer betekenden pogingen om iets van contact met mijn zoontje te krijgen….evenzovele zetten van de “vervreemdende” partij tot
      verdere en liefst permanente diskwalificatie van mij(vader) Nu, 5 en 1/2 jaar later zijn we in .n begeleide contactopbouwfase, we herkennen heel veel in elkaar, maar de pijn,wanhoop,onbegrip is van m.n mannetje.s koppetje en lichaamstaal af te lezen: je ziet de botsing tussen wat hem 5.5 jaar is “ingeprent” en z.n eigen diep weggestopte oude herinneringen, die overeenkomen met ons hernieuwde contact

      Beantwoorden
  • 5. E vd Waal  |  september 8, 2009 om 12:09 pm

    Opnieuw schokkend te zien hoe zelfs een meervoudige kamer van het gerechtshof met open ogen ziet en vaststelt dat hier de moeder een directe bedreiging vormt voor de ontwikkeling van de kinderen en dan als ‘oplossing’ tot de onbegrijpelijke en ongelooflijk bizarre conclusie komt dat de vader vooral maar uit het leven van de kinderen moet worden buitengesloten! Deze ‘wijsheid’ valt niet uit te leggen en is niet te begrijpen. Zeker niet nu zelfs de raad zich met haar oordeel achter de vader staat m.b.t. een mogelijk ontwikkeld ouderverstotingssyndroom bij de kinderen.
    Voor elk gezond denkend mens zou het onttrekken van de kinderen aan de negatieve programmering door het vader-verstotende gedrag door de moeder voorop staan om hen hiertegen in bescherming te nemen, het voorwaardelijk stellen van het ouderlijk gezag van de moeder, een wijziging verblijfplaats kinderen naar de vader en een direct opgelegde psychiatrische behandeling van de moeder meer voor de hand liggen..! De moeder kan dan een begeleide omgangregeling krijgen, voor minimaal een jaar (tijdens haar behandelling).
    Na dat jaar wordt door het hof een psychiatrisch rapport verlangt en gekeken of de moeder door haar psychiatrische behandeling tegen verstotingsgedrag in staat is geworden om de kinderen een normale en onbelemmerde omgang en contact met hun vader te laten hebben. Indien dit zo is kan de begeleide omgangsregeling voor de moeder langzaam uitgebreid worden en op termijn eventueel weer zonder begeleiding.
    Daarbij zal het hof de moeder veroordelen in de volledige proceskosten en de juridische kosten die de vader heeft moeten maken naar aanleiding van de valse beschuldiging door moeder van misbruik van de kinderen.

    Met een dergelijke aanpak van dit ernstig kind-en-vader-beschadigende gedrag van de moeder zouden valse beschuldigingen en gebrek aan handhaving van opgelegde verblijf(omgangs)regelingen sterk worden gereduceerd.

    Beantwoorden
    • 6. Willemijn  |  maart 9, 2011 om 2:23 pm

      Ik ben het er helemaal mee eens!! Het is te bizar voor woorden maar het gebeurt wèl in dit land!!
      En ja, de grote toename van de “gezinsdrama’s” is het gevolg er van.

      Beantwoorden
  • 7. Helenevandelft  |  oktober 14, 2009 om 3:48 pm

    Triest gewoon, dit houdt me echt bezig. Dit kun je niet doen als rechter. Een rechter moet het recht toepassen! Hoeveel wetten overtreedt deze ouder wel niet? Ouderverstoting is mishandeling en deze rechter beloont juist de kwaadwillende ouder. Dit kan toch echt niet? Dit is juist niet het belang van het kind. Deze kinderen zullen nog jarenlang de schadelijke gevolgen ondervinden van het wangedrocht wat ouderverstoting heet. Dit schept nodeloos een precedent voor andere zaken. Hoe fanatieker de ouderverstoting, hoe groter de kans is dat je kinderen bij je mogen blijven. Wat een paradox! Ik sta perplex. Het belang van het kind is contact met beide ouders en snijd nou juist de gezonde ouder niet af. Paradoxale toewijzing is de oplossing. De kinderen komen daar echt wel overheen.

    Beantwoorden
    • 8. R. Vleerlaag  |  januari 13, 2011 om 10:01 pm

      Hoi Helene,

      Wat bedoel je precies met ‘Paradoxale toewijzing’?

      Groet,

      Remko

      Beantwoorden
      • 9. Helene van Delft  |  januari 14, 2011 om 6:06 pm

        Remko, dat betekent toewijzing aan de ouder waarvan het kind vervreemd is. Maar eigenlijk wil het kind dat in eerste instantie niet maar het kind ziet al gauw genoeg dat zijn verwrongen denkbeeld niet op waarheid gebaseerd is. Dit is de beste oplossing. Groet, Helene van Delft@gmail.com

    • 10. Don Quichot  |  januari 4, 2014 om 9:49 pm

      Hallo Helene, Willemijn en E. v.d. Waal,

      Volledig mee eens. Sterker nog: oudervervreemding is tevens een vorm van onttrekking aan het ouderlijk gezag en daarmee een strafbaar feit. Helaas lijken ‘hoogopgeleide’ en ‘dus’ ‘wijze’ rechters met grote regelmaat te ‘vergeten’ dat het hun taak is recht te spreken door de wet te volgen. De wet die in het geval van familierecht schijnbaar van ondergeschikt belang is.

      Hoefnagels was zo gek nog niet met zijn idee van paradoxale toewijzing. Zolang er ouders bestaan die de zieke overtuiging hebben dat hen ieder grensoverschrijdend middel toegestaan is om zichzelf exclusief ouderschap toe te eigenen, m.i. een veel te weinig toegepast middel.

      Aan de andere kant: er zijn mensen die zo’n groot talent voor het manipuleren van anderen hebben, dat ik me voor kan stellen dat ook rechters op het verkeerde been gezet kunnen worden. Vooral ook omdat het systeem dusdanig in elkaar zit, dat degenen die een beslissing moeten nemen (de rechters dus) partijen maar kort zien en spreken, waardoor de manipulerende partij weinig risico loopt om door de mand te vallen en de ander dus telkens achter de feiten aanloopt. I should know: I’ve been there.
      Het enige dat lijkt te helpen is een verdomd goede advocaat (alhoewel ook dat geen garantie voor succes is). De ervaring heeft echter geleerd dat ook daar nogal wat kaf tussen het koren zit.

      Voor de geinteresseerden:
      Lees deze ook eens:
      http://www.warshak.com/divorce-poison/
      (Een zeer verhelderend boek over oudervervreemding)

      en:
      http://www.unhookedbooks.com/Splitting-Unhooked-Books-p/book103.htm
      (Over manipulatieve persoonlijkheden en echtscheiding)

      Wat mij betreft zouden beide boeken verplichte literatuur voor familierechters, gezinshulpverleners en advocaten dienen te zijn.
      Dienen ze alleen nog de inzichten die daarin benoemd zijn op adequate wijze toe te passen.

      Beantwoorden
  • 11. Pien  |  november 21, 2009 om 12:47 pm

    Ongelooflijk, hoewel dat misschien een verkeerde woordkeuze is. Dagelijks heb ik te maken met een soortgelijke zaak, waarin ook de moeder “beloond” wordt voor dergelijke mishandeling. Ik blijf me verbazen, maar kom er steeds meer achter dan het NL recht op dit vlak zo krom is als maar zijn kan. Vaders hebben geen noemenswaardig recht, en daarmee worden de rechten van de kinderen op grote schaal en grove wijze geschonden.

    Ik ben het van A tot Z eens met E vd Waal en Helenevandelft; deze zaak schept een zeer negatief precedent, dat nog vele slachtoffers zal maken…

    Beantwoorden
  • 12. inge nijhof  |  november 27, 2009 om 12:37 pm

    Sinds mijn dochter 14 jaar geleden in een crisis in haar leven (zij was toen 20)bij haar vader ging wonen begonnen de problemen tussen ons steeds groter te worden.
    Ze werd onaardig naar mij, en als ik daartegen protesteerde kwam mij dat te staan op maandenlang contaktverlies.
    Haar houding van negeren maakte mij erg onzeker.
    Jarenlang heb ik mijzelf gekweld met de vraag wat ik toch verkeerd had gedaan, een en ander heeft mij zeer depressief gemaakt.
    Ook kreeg ik problemen met vrienden ,die mij maanden ;”nou eens op te houden met dat gezeik over mijn dochter hoe lang was ik nou gescheiden”
    Ik ben er veel kontakten door verloren.
    Pas 2 jaar terug viel een en ander op zijn plaats toen ik mijn dochter vroeg eens een brief te schrijven aan mij waarom zij zo,n moeite met mij had.
    Ik kreeg een epistel vol waanzinnige verwijten, die zinnen bevatte die letterlijk leken op zinnen uit een brief van mijn exman die ik een jaar ervoor had ontvangen.Toen viel bij mij het kwartje.
    Ook de ontdekking van hetgeen er inmiddels op internet over PAS beschreven is was voor mij inzichtgevend en helpend. Had ik dit maar jaren eerder gevonden.
    Ik ben bij zoveel hul[pverleners geweest die mij niet adequaat hielpen .
    Ik vind dat hulpverlenende instanties van sdit verschijnsel op de hoogt moeten worden gesteld, anders zit je als clieent in het duister te vissen en wordt je trauma alsmaar groter.
    Zelf zou ik een rol willen en kunnen spelen bij de voorlichting over dit probleem.
    Ook vind ik inderdaad dat de rechtsgang wel eens mag worden aangepast aan dit verschijnsel.
    Ik hoop op een reactie ,Vriendelijke groet inge Nijhof

    Beantwoorden
    • 13. sanda negrea  |  september 11, 2010 om 10:50 am

      Beste Inge Nijhof,

      Vandaag heb ik in het boek van Charlotte Visser “Kinderen en gescheiden ouders” het aantwoord gelezen op de vraag: wat doe je als je het gevoel hebt dat je ex-partner je zwart maakt bij je kinderen. Toen heb ik over de PAS gelezen; het gedrag die de kinderen vertonen in het geval van PAS erken ik helemaal! En toen schrok ik!
      We zijn al drie jaar in scheiding, ik ben al twee jaar in een ander huis gaan wonen. We hebben co-ouderschap, een regeling waar ik mee nooit eens was, om verschillende redenen. Ik wens mijn kinderen contact met beide ouders, het is gezond voor ze.
      We hebben twee jongens, van 6 en bijna 9 jaar.
      Sinds we uit elkaar zijn probeer ik op allerlei manieren om een normale contact met hun vader- als ouders van onze kinderen- op te bouwen., maar tevergeefs. De jongens hebben vanaf de eerste dag dat ik het huis verliet een stif-moeder! die zich op deze manier overaal zich voorsteld. Het geeft niet, dat is het minst belangrijk.
      Waar ik moeite mee heb is dat de kinderen steeds dieper in een loyalitets conflict terecht komen en dat ik al een tijd leterlijk hoor van de jongens dat hun vader en hun oma- die een grote rol in deze scheiding speelt- mij niet een goede moeder vinden. En mijn nieuwe partner en zn kinderen deugen ook niet. Het is hartverschreurend als ik mijn oudste zoon met zichzelf in gevecht zie omdat hij van zn vader mij niet aardig mag vinden. En alles is stom en fout en niet goed bij mij. en bij papa is allees heel mooi en gezellig en goed. Als ik of mijn vriend met hem praten dan begint hij te huilen, maar luch hem op en wordt hij gelijk een ander kind.
      Het lijkt op een sneuwbal-effect; in het begin waren vermoedens en signalen, nu wordt het steeds duidelijk en het wordt open kaart gespeeld en de jongens direkt in de strijd gegooid.
      Ik moet hier iets aan doen! Hoe kan ik de kinderen beschermen? Ik voel me zo machteloos. Ik heb geen 100% vertrouwen in de rechters, maar als ik iets moet doen via de rechter, dan moet ik het goed doen. Kan je me hiermee helpen met een advies? Ken jij de weg die ik moet inslaan om niet jarenlang voor te vechten en om de emotionelle schade aan mijn kinderen te beperkt te houden?

      Ik hoop ook op een reactie.
      Met vriendelijke groet,
      sanda negrea

      Beantwoorden
    • 14. Helene van Delft  |  januari 14, 2011 om 6:15 pm

      Inge, in mijn geval werd er direct al ouderverstoting geopperd door de Raad voor de Kinderbescherming maar BJZ had daar geen antwoord op en de rechters al helemaal niet. Ze laten het gewoon toe onder het mom van “het belang van het kind” maar in feite is het absoluut niet in het belang van het kind om gescheiden van een ouder en familie op te groeien. In feite groeien dit soort kinderen juist op bij de “zieke” ouder. Wat betreft PAS wonen we in een achterlijk land. De sterkste wint en dat is meestal de ouder met persoonlijkheidsstoornissen (anders doe je zoiets niet). In feite worden de kinderrechten door Justitie zelf op grote schaal geschonden. Ik heb al bijna drie jaar geen enkel contact met mijn zoon. Hij is nu bezig om zelfstandig het eenoudergezag voor zijn vader op te eisen. Als dat niet het ultieme bewijs is van PAS dan weet ik het niet meer. Mijn zoon denk dat ik hem dan niet meer lastig val……..mijn ex krijgt echt alles voor elkaar en spant een kind van 15 voor zijn karretje. Kindermishandeling ten voeten uit en iedereen stond erbij en keek ernaar!

      Beantwoorden
      • 15. PASconsult  |  maart 11, 2011 om 2:05 pm

        Beste Helene, e.a.,

        Het is diep triest wat jij en véle andere ouders dagelijks meemaken in de Nederlandse ‘familie’recht praktijk. Dit soort onbegrijpelijke beschikkingen zijn een totale aanfluiting richting de betreffende rechter(s) en werken verder verlies en afbraak in de hand van het vertrouwen op een menselijke en rechtvaardige gang van zaken in dit land op ‘familie’recht-gebied.
        Ook deze week hoorde ik een rechter voor een zaal in Utrecht zeggen dat ze het toch wel vervelend vond dat een omgangsregeling al ruim een jaar niet ‘op gang’ was gekomen (maar er in berustte, wachtte op onderzoekjes van jeugdzorg, voogden die ter zitting niet kwamen opdagen, enz. en verder niets aan prompt herstel van de omgang deed!).
        Ik heb haar daar bij interruptie gewezen op de mogelijkheid voor haar om als rechter daar te bepalen dat er direct omgang gefaciliteerd zou moeten worden tussen de kinderen en de ouder die al zo lang ‘uit beeld’ werd gehouden. Ze zou de gedachte meenemen,. Te idioot voor woorden dat een rechter niet beseft dat ze zelf ter plekke een direct uitvoerbaar plan tot herstel van omgang kan opleggen (uit voorraad), met name voor de kinderen en hun elders wonende ouder! die dan pas de mogelijkheid krijgen om hun ouder- en familie- banden weer te kúnnen herstellen. Daarnaast een paradoxale toewijzing van de verblijfplaats vd kinderen indien dit niet binnen 6 maanden goed loopt. Plus veroordeling in de proceskosten aan de ouder die blokkades opwerpt of niet voldoende meewerkt.

        Erik van der Waal – Oudervervreemding en Ouderverstoting

  • 16. Helenevandelft  |  december 12, 2009 om 11:41 am

    Ook een rechter in Den Haag heeft bepaald dat ik een jaar lang geen omgang mag hebben met mijn zoon. Ook in dit geval is er door de instanties ouderverstoting beschreven. Terwijl niemand in de zitting heeft gevraagd om de omgang tussen moeder en zoon te verbieden, heeft dit Rechter dit zelf bepaald. Zelfs BJZ was verbaasd over dit ‘zware’ vonnis. Een half jaar geleden, in dezelfde procedure, bepaalde de rechter nog dat vader toch echt aan omgang mee moest gaan werken……..want anders…..Drie partijen hebben aangegeven dat mijn zoon op neutraal terrein geplaatst zou worden als de omgang niet tot stand zou komen maar nu puntje bij paaltje komt word ik als moeder echt buitenspel gezet terwijl de rapporten duidelijk aangeven dat de omgang er echt moet komen. De rechter heeft het recht naar mijn mening niet toegepast: daarin staat toch echt dat een ouder verplicht is om het kind te verzorgen en op te voeden en dat de ouders verplichting zijn om een goed contact met de andere ouder te stimuleren. Over de onttrekking aan het ouderlijk gezag, wat al bijna twee jaar plaatsvindt, maar niet te spreken. Mijn zoon zal ik er niet mee terugkrijgen omdat BJZ echt niet weet om te gaan met ouderverstoting (ze laten het volledig aan het kind over) maar het Hoger Beroep zal er komen.

    Beantwoorden
  • 17. Helenevandelft  |  december 12, 2009 om 11:42 am

    Pien, je hebt gelijk gehad.

    Beantwoorden
  • 18. brenda101070  |  december 14, 2009 om 9:21 am

    Eigenlijk zouden wij als burger met zijn allen het hele gerechtshof en alles wat daarbij hoort de rug toe moeten keren en een landelijke campagne gaan houden. VECHT VOOR HET KINDERRECHT!
    Als je als vader/ouder geen enkele recht hebt van spreken omtrent een omgang met je kind en de andere ouder (meestal de moeder),ondanks de PASS vermoedens bij het/de betrokken kind(eren),in het gelijk wordt gesteld met als zogenaamd uitgangspunt het belang van het kind te waarborgen,wat heeft het dan voor zin om een rechtszaak te beginnen die je op voorhand toch verliest?
    Ik vind het een idiote regelgeving als er middels de wetgeving een rechtszaak wordt geadviseerd aan de “verstoten ouder”terwijl het vanaf het begin af aan een verloren zaak is,ookal is de uitspraak in diens voordeel.
    Het wordt de tegenwerkende ouder mogelijk gemaakt om onbestraft de gerechterlijke afspraken middels een uitspraak van een rechter niet na te leven en vervolgens,na vele rechtszaken,wordt dan uiteindelijk alsnog een beslissing vernietigd/gewijzigd o.d.
    Met andere woorden: De in dit geval welwillende vader betaald zich scheel aan meerdere rechtszaken,waaronder ook die omtrent de zogenaamde beschuldiging van sexueel misbruik.
    Er gaan duizenden Euro’s verloren aan deze bizarre omgangsgeschiedenis met een negatief resultaat.
    AAN WIE WORDEN AL DIE KOSTEN BETAALD EN WAT WORDT ER MET AL DAT GELD GEDAAN?
    WAT ZOU ER GEBEUREN ALS WE NU EENS DRASTISCH STOPPEN MET PROCEDEREN EN ER DUS GEEN GELD MEER IN HET POTJE KOMT VAN HET NL.(FALEND)RECHTSSYSTEEM?
    Heel naar voor ons goede bedoelingen als welwillende ouders die een omgang willen,maar waarom zouden we dure advocaatkosten betalen en dan ook nog de rechtbank voor de griffierechten enz.als we uiteindelijk toch niet het resultaat bereiken wat we willen?
    *Hoeveel vechtende ouders hebben alles opgegeven voor dergelijke uitspraken in eigen nadeel?
    *Hoeveel vechtende ouders zijn al hun huis/gezin/baan kwijtgeraakt door de schulden die ze hebben moeten maken om al die gerechtelijke procedures te kunnen bekostigen?
    *HOEVEEL VECHTENDE OUDERS ZIJN GEESTELIJK EN EMOTIONEEL BESCHADIGT EN ZIJN HUN GEVOEL VAN ZELFRESPECT EN EIGENWAARDE AL VERLOREN?

    Als het aan mij ligt sta ik morgen al mijn handtekening te zetten om een petitie tegen het nl-rechtssysteem op te starten….
    WIE STEMT ER DAN MEE????????????????/

    Beantwoorden
    • 19. Helenevandelft  |  december 29, 2009 om 11:22 am

      Je hebt hartstikke gelijk dat dit echt de waanzin ten top is! Als kind ben je gewoon vogelvrij verklaard omdat van hogerhand echt foute beslissingen worden genomen die geen enkel recht doen aan het belang van het kind en zelfs haaks staan op de wetten en allerlei verdragen. Misschien is het slimmer om het e.e.a. via de politiek te spelen en contact te zoeken met bepaalde politici (jan de wit, SP) of wie dan ook. Helaas zijn veel ouders inderdaad geestelijk en emotioneel beschadigd en hebben geen energie meer om te vechten. Maar dit wangedrocht, wat ouderverstoting heet, moet gewoon de wereld uit!

      Beantwoorden
    • 20. Lijn  |  mei 17, 2011 om 7:53 am

      ik doe mee..

      Beantwoorden
  • 21. Pien  |  december 18, 2009 om 11:32 am

    Helene – ik leef met je mee.
    Paradoxale toewijzing vindt helaas weinig plaats. Ik vraag me af of de politiek en het recht zand in de ogen hebben of zich aan dit soort zaken niet willen branden. Wat het ook is, het zijn de kinderen die er de rekening voor betalen…

    Brenda – count me in, hoewel ik nu na bijna 4 jaar strijd alle hoop op een betere rechtspositie tegen PAS wel heb opgegeven. De rechtsgang heeft tot nu toe meer dan € 30.000 gekost en de situatie is er voor het kind drastisch op achteruit gegaan.
    Wellicht voor een verre toekomst, maar voor nu… Je wordt als welwillende ouder voor de keuze gesteld; blijven strijden (ten koste van je kind en jezelf) of loslaten. Salomonsoordeel, Kaukasische krijtkring. Hoe dan ook, de schade die dit oplevert is ongelooflijk.

    Beantwoorden
  • 22. Marco Bueninck  |  december 21, 2009 om 7:39 pm

    Ik ben woonachtig in Mexico en heb drie kinderen. Mijn oudste zoon (36) woont in Brazilie, mijn tweede zoon (31) woont in Lausanne en mijn dochter (30) woont in New York. Na mijn separatie (2005) heb ik geen enkel contact met mijn oudste zoon gehad. Werd niet uitgenodigd voor zijn huwlijk en binnenkort wordt mijn eerste kleinkind gedoopt, waarvoor ik ook niet ben uitgenodigd.Met mijn middelste kind heb ik heel sporadisch contact. Mijn inmmidels ex vrouw woont ook ik Mexico en heeft zich als levenstaak gesteld om mijn twee zonen zover mogelijk van me vandaan te houden. Dit gebeurde al ver voor de seperatie en de uiteindelijke scheiding. Haar argument is steeds: “de kinderen zijn volwassen en moeten en kunnen hun eigen beslissingen nemen. Het ligt allemaal aan jezelf. Jij bent degeen die een scheiding wilde”. Ik heb echter nooit de kans gehad om “mijn kant van de story” aan mijn kinderen te vertellen. Ik heb alle pogingen in het werk gesteld om hier iets aan te doen, maar alle emails blijven onbeantwoord. Ik blijf echter emails sturen en houdt ze op de hoogte van de gebeurtenissen in mijn leven. Mijn ex vrouw heeft ze ook in alles (financiele afwikkeling, schedings convenant, etc) bij de scheiding betrokken. Tevens blijkt ze niet bereid te zijn om op enige wijze invloed uit te oefenen en mijn twee zonen duidelijke te maken dat ze ook nog een vader hebben. Mijn twee zonen zetten ook nog mijn dochter (met wie ik wel een goed contact heb) onder enorme druk om partij te kiezen, hetgeen tot probelem en afstand leidt tussen de drie kinderen. Ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken. Ben recentelijk gewezen op het PAS syndroom. Het is duidelijk dat dit tot grote emotionele problemen kan leiden in de toekomst, niet alleen voor mijn drie kinderen maar ook voor hun kinderen. De schade kan enorm zijn en het zal leiden tot langdurige behandelingen bij een therapeut.
    Ik begrijp uit pubicaties dat er weinig of geen legale wegen zijn die ik kan bewandelen.

    Beantwoorden
    • 23. Helenevandelft  |  december 29, 2009 om 11:10 am

      Marco, jouw kinderen zijn al hartstikke volwassen en inmiddels verantwoordelijk voor hun eigen leven. Je kunt jouw ex daar niet meer verantwoordelijk voor stellen want ze kiezen er kennelijk voor om haar te geloven (behalve je dochter dan) daarbij kun je jouw ex niet veranderen, het enige wat jij kunt is om te proberen om het contact tussen je kinderen te verbeteren. Kijk eens op een andere sites over oudervervreemding waar je je verhaal kwijt kunt. Dit gaat eigenlijk alleen over de verwerpelijke uitspraak van de rechter die een enorm foute beslissing heeft genomen om de moeder, die zich in feite schuldig maakt aan kindermishandeling, te belonen door de vader volledig buiten spel te zetten.

      Beantwoorden
      • 24. Don Quichot  |  januari 4, 2014 om 10:17 pm

        Beste Helene,

        In principe heb je gelijk: de discussie op dit forum betreft de onbegrijpelijke uitspraak van het hof; en zodra kinderen volwassen zijn zijn ze verantwoordelijk voor hun eigen keuzes. Ook als het het al dan niet contact met een ouder willen hebben aangaat.
        Onderschat echter de hersenspoelende invloed van oudervervreemding niet: die kan tot ver in de volwassenheid van het kind doorwerken. Zeker als de kiem daarvan al op jonge leeftijd is gelegd. Als voorbeeld van de impact die PAS ook op latere leeftijd kan hebben denk ik dat het verhaal van Marco evengoed een zinvolle bijdrage aan dit forum kan zijn (Marco: bij deze). Het benadrukt het belang van een goede gerechtelijke beslissing eens te meer en bevestigt daarmee tegelijk hoe verkeerd de betreffende uitspraak is geweest.

        Marco: nu je kinderen volwassen zijn, kun je juridisch inderdaad niet veel. De enige tip die ik je mee kan geven is: hoe machteloos je je ook voelt: wees trouw aan jezelf en blijf vooral positief en hartelijk naar je kinderen toe als de gelegenheid zich voordoet. Alhoewel geen garantie voor succes is dit laatste een eerste voorwaarde voor eventueel herstel van contact in de toekomst.

    • 25. Lijn  |  mei 17, 2011 om 7:56 am

      moed en vertrouwen wens ik je.

      Never, never give up…

      Beantwoorden
  • 26. Marco Bueninck  |  december 30, 2009 om 5:10 pm

    Ik ben me daar van bewust en je hebt volledig gelijk. Echter de vervreemding begint helaas niet tijdens of na de scheiding. Dit is een process was al heel lang aan de gang was en uiteindelijk kan leiden tot serieuze ruzies en verwijdering tussen de partners. In mijn geval begon dit al toe de kinderen 3, 4 en 8 jaar waren. In gesprekken met gescheiden ouders (met nu volwassen kinderen) hoor ik dit zeer veel. Ik wil niet sugereren dat dit de reden voor een scheiding was, echter het speelde wel een rol. Mijn punt is dat ik dit niet kan terugvinden in de Nederlandse als de Amerikaanse publicaties en dat de rechter dit zou moeten meenemen in zijn uitspraak ten aanzien van een omgangsregeling.
    Ik geloof dat dit punt te weinig wordt aangevoerd.

    Beantwoorden
    • 27. Lijn  |  mei 17, 2011 om 8:00 am

      Kan je de oorzaken van PAS, in jou optiek, verder toelichten?

      Dank en groet

      Beantwoorden
  • 28. juansardina  |  januari 12, 2010 om 10:34 pm

    mijn situatie is : sinds 6 jaar woon ik niet meer bij mijn zoontje.
    woonde in een huurhuis op mijn naam en waarbij later mijn ex is bij in gaan wonen.Wij kregen in 2001 een zoon samen . maar hebben helaas 2 jaar later besloten om uit elkaar te gaan . wij zijn nooit getrouwd geweest en hadden ook geen samelevingscontract of iets dergelijks. Vervolgens werd ik gesomeerd mijn huis te verlaten.
    Heb dat ook keurig netjes gedaan .samen zijn we 1 keer naar een advocaat gegaan om een omgangsregeling en de hoogte van de alimentatie vast te stellen. daarna hebben we in goed overleg de spullen verdeeld .In de eerste 2 jaren heeft zij zich niet helemaal gehouden aan de omgangsregeling maar omdat ik daar begrip in toonde was er geen probleem(afspraak was om het weekend bij vaders van vrijdagmiddag tot zondagavond maar was van zaterdagochtend 11 uur tot zondagmiddag 4 uur) vervolgens is de omgang heel goed gegaan en nu totaal uit het niets ziet ze mij als bedreiging van ons kind en heb ik mijn zoontje het afgelopen weekend ook niet mogen zien van haar. na een gesprek met mijn huisarts heeft ze dit besloten . ik heb de beste man de afgelopen 3 maanden niet meer gezien of gesproken .Nu vertelt hij mij (telefonisch contact met hem opgezocht) dat ik een zeer slecht dossier heb in schuldsannering zit ??????????/ en ook nog eens dat mijn zoontje helemaal niet meer zo gek op mij is . het laatste weekend dat hij bij mij was heeft hij zondag zelf zijn moeder gebelt om te vragen of hij langer mocht blijven, was prima.
    als ik nu contact met haar op zoek en mijn vragen stelt , komt ze alleen maar met , zoek eerst proffesionele hulp. Dat wil ik helemaal niet omdat ik denk dat ze daarmee een stok zal hebben om mee te slaan.
    dit speelt sinds de afgelopen kerstdagen.

    WIE kan mij helpen met goed advies over wat ik moet doen.
    een zeer vedrietige vader

    Beantwoorden
  • 29. Father Knowledge Centre  |  januari 13, 2010 om 4:50 am

    Beste Juan,

    Dat is inderdaad een zeer verdrietige situatie en een van de meest ernstige verhalen over onzorgvuldig handelen die ik de laatste tien jaar over een huisarts gehoord heb.

    Ik adviseer je daarom om allereerst het verhaal dat je hierover van je ex en je huisarts telefonisch kreeg allemaal goed op te schrijven en te documenteren met data en bijzonderheden.

    Verder adviseer ik je om vervolgens een klacht tegen deze huisarts in te dienen bij het Medisch Tuchtcollege. Voor hulp bij het indienen van deze klacht bij het Medisch Tuchtcollege kun je contact opnemen met het Informatie- en Klachtenbureau Gezondheidszorg (IKG) in jouw regio. Het IKG kan je bijstaan tijdens een tuchtrechtprocedure tegen je huisarts. Via het telefoonnummer 0900-2437070 wordt je doorverbonden met het IKG-bureau in jouw regio.

    Meer informatie over het indienen van een klacht tegen je huisarts is verder te vinden op:
    Een klacht indienen bij de Tuchtcolleges voor de Gezondheidszorg
    http://www.tuchtcollege-gezondheidszorg.nl/ikhebeenklacht/eenklachtindienen

    In een later stadium kun je ook overwegen om deze huisarts civiel aansprakelijk te stellen voor de schade en het leed dat hij hiermee bij jou en je zoon heeft veroorzaakt.

    Ik ben althans diep geschokt door dit onprofessionele optreden van jouw huisarts.

    Ik wil je nogmaals met klem vragen dit er niet bij te laten zitten en deze huisarts hiermee weg laten komen.

    Als je verdere hulp en advies zoekt bij de te nemen stappen kun je ook gerust contact opnemen met ons Vaderkenniscentrum.

    Peter Tromp
    vaderkenniscentrum @ gmail . com
    t. 030 2383636

    Beantwoorden
    • 30. juansardina  |  januari 13, 2010 om 7:47 pm

      Peter ontzettend bedank voor jou reactie en advies .
      met het beschrijven en noteren van de gespreken was ik al begonnen zelfs 1 gesprek had ik op band staan maar die is gewist helaas. Vandaag (13 jan) heb ik weer eens contact gezocht met de huisarts (telefonisch spreekuur , heb geprobeerd een afspraak te maken maar dat kon pas over 2 weken) tijdens dit gesprek voerde mijn huisarts een hele andere toon en vroeg aan mij waarom ik niet maandag al een afspraak met hem te maken ??????
      In het korte gesprek kwam naar voren dat de reden dat ik mijn zoontje niet mocht zien was , dat hij , mijn zoontje dat zelf had aangegeven bij zijn moeder . Dit kon ik meteen weerleggen en feitelijk onderbouwen(telefoongegevens) omdat de laatste keer dat mijn zoontje bij mij was (3e kerstdag) op de afgesproken tijd zelf nog niet naar zijn moeder wou , waarop ik hem mijn telefoon heb gegeven en haar gebeld , toen heeft hij zelf gevraagd of hij nog mocht blijven waarop mijn ex het goed vond en afgesproken dat hij 2 uur langer bij zijn vader zou blijven . heel raar als dat in 1,5 week tijd omslaat , zonder bewijs ervan.
      Daarna heeft hij meteen een afspraak met mij gemaakt voor aankomende vrijdag middag ?????? Hiermee heb ik ingestemd.

      Is het verstandig om naar die afspraak te gaan ?
      Als ik daar wel naar toe ga wil ik mijzelf wapenen met apperatuur om het gesprek op te nemen , of is dit overdreven ?
      En wat nu als dat gesprek gewoon goed is en dat binnen een week de hele situatie weer is zoals het was ?
      Door zijn handelen zijn er dingen gebeurt die niet goed zijn te maken (mijn vertrouwen in mijn huisarts , schade met me zoontje).
      ook in zo`n korte periode.
      Inderdaad mag hij daar wel mee weg komen ?

      ps , klein detailtje : mijn ex is huisartsassistente en haar nieuw aankomende man werkt net als haar op de huisartsen post te alkmaar als verpleegkundige/arts

      Beantwoorden
  • 31. Father Knowledge Centre  |  januari 13, 2010 om 5:30 am

    Beste Inge (zie ook bericht 8 hierboven),

    Allereerst natuurlijk nog een gelukkig(er) 2010 met herstel van de relatie met je dochter toegewenst. En nee ik ben je zeker nog niet vergeten hoor.

    Wat betreft de situatie met je dochter is het allemaal wel zeer herkenbaar. Meestal speelt het ouderverstotingssyndroom weliswaar bij jongere kinderen die – nadat ze door een scheiding al een ouder verliezen – bevattelijker zijn voor evt. negatieve programmering van de andere ouder uit angst om die niet ook te verliezen. Maar in een extra kwetsbare periode zoals bij jouw dochter het geval is, kan het ook bij volwassen kinderen gebeuren.

    Je schrijft me: “Ik ben bij zoveel hulpverleners geweest die mij niet adequaat hielpen. Ik vind dat hulpverlenende instanties van dit verschijnsel op de hoogte moeten worden gesteld, anders zit je als client in het duister te vissen en wordt je trauma alsmaar groter. Zelf zou ik een rol willen en kunnen spelen bij de voorlichting over dit probleem. Ook vind ik inderdaad dat de rechtsgang wel eens mag worden aangepast aan dit verschijnsel. Ik hoop op een reactie”.

    Daar ligt inderdaad nog een hoop vrijwilligerswerk op je te wachten. Als je dat wilt en daar tijd en energie voor hebt, neem dan gerust contact met me op dan spreken we de mogelijkheden door (zie mijn contactgegevens hieronder).

    Groetjes,
    Peter Tromp
    vaderkenniscentrum @ gmail . com
    t. 030 2383636

    Beantwoorden
  • 32. Father Knowledge Centre  |  maart 26, 2010 om 1:03 pm

    Bericht voor de wanhopige vader:

    Wilt u contact met mij opnemen om hierover te spreken?

    U kunt mij bereiken op:
    T. 030 – 238 3636
    E. vaderkenniscentrum@gmail.com

    Peter Tromp
    Vaderkenniscentrum

    Beantwoorden
  • 33. Brenda Welling  |  maart 26, 2010 om 2:28 pm

    Als ik het verhaal lees over de uitspraak dan is het net of ik mijn eigen situatie lees. Het is exact hetzelfde als wat ik nog steeds meemaak,alleen ben ik de vrouw van de vader in kwestie.
    Ik heb zelf ook 2 kinderen en mijn hele gezin lijdt hieronder.
    Mijn oudste dochter woont niet meer thuis omdat haar eigen vader haar in de steek heeft gelaten en ze kan haar verdriet niet verwerken omdat wij keer op keer belast worden met problemen rondom de strijd met de omgang van mijn man.
    Financiele problemen, emotionele problemen.
    Telkens als de moeder van de dochter van mijn man de afspraak voor een bezoek tussen ons en zijn dochter,niet nakwam en wij voor niks op dat kantoor van bureau jeugdzorg zaten te wachten, werd mijn dochter overstuur.Nu heeft ze nog zo weinig vertrouwen in de volwassenen dat ze onhandelbaar en agressief is geworden en elders is komen te wonen om een goede behandeling te kunnen krijgen.
    We zijn nu onderweg naar de 14e rechtzaak en de OTS van zijn dochter wordt nu voor de 4e X verlengt.
    Ouderverstoting is inmiddels erkent, maar wettelijk nog altijd niet aan te pakken.
    Door het lezen van die uitspraak zakt de moed in mijn schoenen en vraag ik me af of het nog zin heeft om door te gaan.
    Het duurt nog ruim 2 jaar voor zijn dochter 12 wordt en ik weet niet of ik dit zo lang nog vol houd.
    Mijn gezin leeft voortdurend in spanning en is afhankelijk van het gedrag van de moeder van mijn man zijn dochter.
    Hoe langer het duurt, hoe meer mijn man zich terugkeert en dat reageerd hij bij ons af.

    Wie helpt ons uit deze benarde situatie?

    Beantwoorden
  • 34. Brenda Welling  |  maart 26, 2010 om 2:48 pm

    Ik wil nog even toevoegen dat we nu al jaren zelf begeleiding krijgen van bureau jeugdzorg om deze situatie als gezin te doorstaan en te overleven, zonder er aan kapot te gaan.
    Gelukkig hebben we een goede casemanager en ik heb een goede hulp bij een arts in de psychiatrie om onze onderlinge strijd om de omgangsellende te kunnen doorstaan zonder elkaar als partners te verliezen.
    Maar is dit een kwaliteit van leven en moet dit zo door blijven gaan tot 1 van ons de handdoek in de ring gooit of het lootje legt????

    Brenda

    Beantwoorden
  • 35. hetty  |  juni 9, 2010 om 10:03 am

    Beste Inge en Helene,

    Jullie verhaal is zo herkenbaar en zou zo het mijne kunnen zijn.
    Ik ben ook in hoger beroep gegaan om mijn kinderen terug te krijgen, maar door toedoen van allerlei “hulp”instanties is de situatie alleen maar hopelozer geworden. Ook ik raak op deze manier mijn 2 kinderen kwijt.
    Wijze raad en goed advies om dit alsnog te laten slagen zijn erg welkom.

    Strijdende, maar bijna uitgeputte moeder

    Beantwoorden
    • 36. Father Knowledge Centre  |  juni 9, 2010 om 10:54 am

      Beste Hetty,

      Op vrijdagmiddag 18 juni a.s. houdt Joep Zander om ca. 14.00 uur bij de Universiteit van Amsterdam in Amsterdam op het door Vader Kennis Centrum, IkVader en de universiteit i.v.m. vaderdag georganiseerde vaderschapsymposium ook een presentatie over “Herstelmogelijkheden voor ouder-kindrelaties na ouderverstoting”.

      Zie daarvoor:
      • Voor informatie over het programma van het vaderschapsymposium en de vier nominaties voor de Vaderdagtrofee m/v 2010 zie: http://vaderdagtrofee.blogspot.com/2010/05/70.html
      • Voor aanmelding voor het vaderschapsymposium ga naar: http://www.fmg.uva.nl/vaderschapsymposium/aanmeldformulier.cfm
      http://www.vaderdagtrofee.nl

      Er zijn geen kosten aan verbonden en je bent er van harte welkom,

      Hartelijke groet,
      Peter Tromp
      vader Kennis Centrum
      http://www.vaderkenniscentrum.nl

      Beantwoorden
      • 37. Hetty  |  juni 14, 2010 om 7:43 am

        Dank je, Peter.
        Ik heb me opgegeven en ben er vrijdag bij. Ik hoop dat ik er wat aan heb en weer mogelijkheden zal zien om mijn kinderen terug te krijgen en uit deze verschrikkelijke situatie te kunnen geraken. De jongste ze ik inmiddels niet meer. De oudste nog mondjesmaat. De omgangsregeling wordt door vader compleet in de wind geslagen.
        Groet,
        Hetty

  • 38. Hetty  |  november 11, 2010 om 3:32 pm

    Morgen is het Hoger beroep.
    Ik ben benieuwd wanneer het besluit zal worden genomen en hoe dat luidt…

    Beantwoorden
    • 39. Helene van Delft  |  november 19, 2010 om 1:03 pm

      Hetty, weet je hoe de zitting is verlopen? Ik ben erg benieuwd. Ik bevind me in een soort zelfde situatie en ook ik heb vorig jaar een contactverbod gekregen voor de duur van 1 jaar. Zowel in Raadsrapport, OTS beschikking als Indicatiebesluit wordt gesproken over ouderverstoting. En dat jaar moest gebruikt worden om ouders weer met elkaar te laten communiceren maar er is geen enkel gesprek geweest. Gisteren diende mijn Hoger Beroep, ik was al voorbereid op de leugens van vader maar elke keer is het weer zwaar om dit aan te horen. Op weg naar de uitgang zat mijn zoon daar te wachten. Als moeder loop je niet zomaar door. Ik zei: hoi Wiebe, fijn dat het zo goed gaat op school. Hij ging staan en zei tegen mij: mevrouw Van Delft…….ik wens geen contact met u te hebben!
      Met dikke tranen liep ik richting station toen ik werd ingehaald door de gezinsvoogd, ook zij had mijn zoon even gesproken en wist wat er gebeurd was. Ik herhaalde het nog een keer voor haar. Zij wilde nooit geloven dat er sprake was van ernstige ouderverstoting maar hier had toch echt geen reactie op.
      Mijn ex is er in geslaagd om een kind van 12 jaar volledig van zijn moeder te vervreemden. Een OTS heeft dit niet kunnen verhoeden. Wat de uitkomst ook zal zijn van het Hoger Beroep: het leed is geschied en ik voorspel voor mijn zoon grote problemen voor de toekomst. Mijn rouwproces gaat beginnen en mijn zoon, nu 15 jaar, is van plan om het eenoudergezag voor zijn vader op te gaan eisen. Ik ben twee keer vals beschuldigd van kindermishandeling. Maar juist wat hier gebeurt is kindermishandeling en niet alleen van een kind. Wanneer komt de politiek met maatregelen? Wanneer gaan rechters kwaadwillende ouders aanpakken? Kinderen helaas overgeleverd aan de grillen van een ouder en iedereen stond erbij en keek ernaar. Ouderverstoting is ongrijpbaar en daarom moeilijk voor hulpverlening en rechters. Maar als je de gevolgen weet te interpreteren dan is het niet moeilijk. Een kind verstoot namelijk van nature nooit een ouder.
      Helene van Delft

      Beantwoorden
      • 40. Hetty  |  november 19, 2010 om 1:20 pm

        @Helene,
        Er zal waarschijnlijk een tussenbeschikking komen begin januari, omdat afgewacht wordt wat er uit onderzoek bij GGZ van mijn jongste zoon komt. Waarschijnlijk het zoveelste advies om mijn kinderen te helpen, dat door mijn ex-man in de wind geslagen wordt.
        Ik heb gedaan wat ik kon. Afwachten dus maar weer en hopen op geen uitstel meer, maar wel goede overwegingen door de rechters om tot een wijs besluit te komen waarbij kinderen hun moeder niet hoeven verliezen.

        Je verhaal is pijnlijk herkenbaar, Helene. Helaas komt dit veel te vaak voor zonder dat er iets aan gedaan wordt. Je voelt je waarschijnlijk ook machteloos, aan de kant geschoven, verstoten, verdrietig, verslagen, moegestreden, alleen, en nog veel meer, net zoals ik.
        Sterkte.

  • 41. ria  |  januari 12, 2011 om 9:57 pm

    Die moeders ook!!!!!! De vinger wordt altijd naar de vaders gewezen. Het wordt tijd, dat rechters, eens meer naar situaties van de vaders moeten kijken. Zij staan merendeels altijd in het nadeel. Kinderen zetten ze in als machtsmiddel, dat moet maar eens gestraft worden. Rechters in Nederland, het wordt de hoogste tijd, eens voor de vaders op te komen. Al die dreigementen van moeders, zoals, als je niet doet wat ik wil, dan..Vaders blijken geen recht te hebben, maar moeders hebben blijkbaar rechten en plichten. Een Oma!!!!

    Beantwoorden
    • 42. Helene van Delft  |  januari 14, 2011 om 6:26 pm

      Zowel vaders als moeders maken zich schuldig aan PAS hoor Ria! In Amerika inmiddels 50/50. Een rechter dient zich neutraal op te stellen en niet naar het geslacht te kijken.

      Beantwoorden
      • 43. Noa cohen  |  december 4, 2011 om 10:45 pm

        Hoi helene van delft,

        Ik zag je reacties op een site over de rechtspraak in Den Bosch en ouderverstoting.

        Ik zit nu zelf midden in dit traject , maar bij mij is het een strijd tussen me ouders en mij.
        Mijn moeder is in mijn geval de kwaad sprekende ouder.

        Ik ga door een diep dal.. en ik heb me zoon, barak is zijn naam , van 12 jaar, nu al vier maanden niet gezien. Dat is niks in vergelijking met jou..
        maar ik weet dat ook ik hetzelfde lot zal gaan krijgen als jij of jullie, als de verhalen zo lees..

        Ik zou graag in contact komen met lotgenoten om te praten, soms denk ik gek te worden van verdriet.

        Ik zocht naar antwoorden op me vraag , hoe mijn zoon me kan “ haten” en verstoten, als we jaren de meest hechte band hadden, en er geen sprake is van mishandeling en dergelijke..

        Ook bij mij is in het eerste onderzoek van bjz al gesproken over ouderverstoting.. ook mij ouders hebben voorwaarden gekregen waar zich aan moesten houden, maar ze werken elk contact juist tegen.

        Ik zou nu wel me verhaal helemaal kunnen opschrijven, maar misschien zit je hier niet eens op te wachten..

        Ik zou het echter wel heel fijn vinden om iemand te hebben die me verhaal begrijpt, en uiteraard wil ik ook een steun zijn voor andere, maar ik ben nog een groentje…

        Mocht je ook contact met mij willen dan krijg ik wel een mailtje terug…

        Liefs

        Noa Cohen

        Tel :0575 -846836

    • 44. Willemijn  |  maart 11, 2011 om 10:59 am

      U hebt helemaal gelijk. Er heerst een soort van Heilige Moedersyndroom!!
      Ze hebben geen rechten en plichten maar alleen rechten! Als die moeders hun plichten zouden nakomen, zouden er meer vaders gewoon hun kinderen kunnen zien, er zouden minder rechtszaken zijn en, belangrijker nog, veel minder kinderen zouden lijden aan het PAS syndroom.
      Een Oma!!!

      Beantwoorden
  • 45. Hetty  |  januari 17, 2011 om 8:41 am

    Rechters dienen ook aan waarheidsvinding te doen en te onderzoeken wat er aan de hans is voor ze een goed besluit kunnen nemen in het belang van de kinderen. Dit is dus weer niet gebeurd. Ondanks onderzoeken die al lopen bij GGZ en het verzoek van de advocaten om dit af te wachten, wordt er helaas totaal niets mee gedaan. Geen tussenbeschikking dus. Het besluit luidt: kinderen zeggen naar papa te willen en daarom gaan ze, ondanks dat vader niets doet om de kinderen te helpen en ze nog steeds in de strijd gooit, waar de kinderen wel last van hebben volgens de rechter.

    Beantwoorden
  • 46. Jan Willem  |  januari 20, 2011 om 10:03 pm

    September vorig jaar ben ik bij mijn vrouw weggegaan. De eerste paar dagen verbleef ik in een hotel. Daarna twee maanden opgevangen bij vrienden in Utrecht. Ik heb mijn ex uitgelegd dat ik in die situatie de kinderen niet kon ontvangen en gevraagd of ik eens in de veertien dagen van zaterdagmiddag tot zondagmiddag bij de kinderen kon doorbrengen in ons huis in Enschede. Ze was woest dat ik dat durfde vragen en wees het subiet van de hand. Ik had het huis en de kinderen verlaten. Blijkbaar is haar conclusie dat je daarmee als vader je rechten verbeurd verklaart.

    Voor de herfstvakantie daarop heb ik haar gevraagd of ik in de herfstvakantie één of meerdere malen in Enschede kon overnachten. Dat werd mij bij grote uitzondering toegestaan met als argument dat ze niet kon weigeren omdat ik het in aanwezigheid van de kinderen had benoemd. In gesprekken met mijn ex heeft ze meermalen waar de kinderen bij waren gezegd dat deze scheiding een grote ramp voor de kinderen is.

    Inmiddels heb ik een relatie met mijn schoonzus. Toen we dat bekend maakten hebben alle drie kinderen, begrijpelijk, heel heftig gereageerd en het contact werd een tijdje verbroken. Inmiddels is het contact met mijn jongste dochter (11 jaar) en mijn zoon (14) hersteld. Dat gaat gelukkig heel goed. Ze komen graag bij ons en met de vier kinderen van mijn vriendin erbij is het altijd een gezellige boel.

    Maar mijn oudste dochter van 16, waarmee ik altijd een heel goede band heb gehad wil nog altijd geen contact.

    Enige tijd geleden heeft mijn advocaat een verzoek voor een bijzondere voorziening ingediend. Mijn oudste dochter is gehoord door de kinderrechter. Tijdens de zitting kreeg ik te horen dat de rechter behoorlijk was ontdaan van dat gesprek. Zo heeft ze gezegd dat ze me nooit meer wil zien omdat ik haar leven heb kapot gemaakt. (That rings a bell: Deze scheiding is een ramp voor de kinderen). Naar goed Nederlands gebruik werd het verzoek afgewezen. Wel heeft de rechter gezegd dat mijn vrouw moet gaan voldoen aan de informatie- en consultatieplicht die ze heeft en mijn dochter onverkort moet vertellen dat de rechter haar heeft opgedragen me te informeren.

    Mijn dochter heeft een ander mobielnummer genomen, haar hyves geblokkeerd en een ander emailadres genomen om te zorgen dat ik haar niet kan bereiken. In contact ben ik altijd heel terughoudend geweest omdat ze aangaf geen contact te willen. Vijf mailtjes in het afgelopen jaar.

    Pas sinds gisteren kwam ik op het internet info tegen over PAS of ouderverstotingssyndroom. Misschien naïef van me, maar ik kan maar niet begrijpen dat die kinderrechter geschokt is door zijn gesprek met mijn oudste dochter en daar verder geen enkele conclusie uit weet te trekken. Zelfs niet tot de zinnige beslissing komt de Raad die situatie nader te laten onderzoeken,.

    Als mijn oudste dochter mijn naam hoort gaat ze hyperventileren. Als ik de andere twee kom ophalen vlucht ze door de achterdeur het huis uit. Afgelopen week belde ik om mijn zoon te spreken. Mijn oudste dochter nam op en toen ze hoorde dat ik het was verbrak ze prompt de verbinding. Vervolgens zegt mijn ex tegen mijn zoon: “Als je je vader ziet moet je hem bedanken dat hij heeft gebeld. Nu durft Willemijn de komende twee maanden weer de telefoon niet op te nemen”.

    Pas sinds gisteren vond ik op internet informatie over PAS. Het kwartje viel meteen. Nagenoeg alles wat ik in mijn situatie tegenkom herkende ik onmiddellijk. “Jullie vader is niet te vertrouwen want hij heeft jullie verlaten”. In een ruzie met onze zoon: “Ik dacht dat je het meest op mij leek, maar je lijkt toch het meest op je vader”. “Ik snap niet dat je vader rookt. Hij is zelf zijn vader verloren toen hij tien was. Nu gaat door zijn roken jullie hetzelfde overkomen”. “Als je niet naar je vader wilt hoeft dat niet hoor”.

    SInds gisteren is het kwartje definitief gevallen. Jammergenoeg gaat me dat weinig helpen. Ik zie nu wel duidelijker wat er aan de hand is, maar er effectief iets tegen ondernemen is nagenoeg kansloos. Wat ik tot nu toe heb gelezen stemt verdrietig. Ik begrijp dat de kans op herstel van contact na enkele maanden al heel klein is.

    In eerste instantie heeft mijn vouw op het gedrag van mijn oudste dochter geen enkele actie ondernomen. Toe de zitting voor de bijzondere voorziening in zicht kwam is mijn dochter op advies van de huisarts, naar een haptonoom gegaan. Een maand of drie geleden is ze naar een psycholoog gegaan. Of ze daar nu nog onder behandeling is, zou ik niet weten. Ik heb vandaag een mailtje gestuurd aan mijn ex waarin ik nogmaals mijn zorg uitspreek over de situatie van mijn dochter. Ik heb voorgesteld om samen het gesprek aan te gaan met de psycholoog waar mijn dochter (hopelijk nog) onder behandeling is. Ik heb weinig hoop dat dit gaat lukken. Al vanaf het begin negeert mijn vrouw dergelijke verzoeken.

    Beantwoorden
    • 47. Hetty  |  januari 21, 2011 om 8:38 am

      Ook voor mij is PAS zeer herkenbaar, maar door rechters wordt er helaas niets mee gedaan, behalve de kinderen toewijzen aan de misdadige ouder – in dit geval de vader – zodat de goedbedoelende ouder – ik dus – de kinderen niet of nauwelijks meer ziet en geen kans krijgt om het contact te herstellen door het brainwashen van de kinderen door hun vader.
      Triest genoeg is dit de ervaring van velen met mij, zoals ik hierboven steeds weer lees. Frustratie, onmacht, verdriet, je voelt je kinderloos ondanks dat ze toch echt ook van jou zijn.
      Ook mijn ex negeert alles wat ik vraag of aangeef. Ondanks de informatieplicht volgens de wet krijg ik totaal geen informatie over mijn kinderen en zelf durven ze ook niks te zeggen. En ondanks de vastgestelde omgangsregeling wordt hier door de vader niet aan voldaan (hij wil de kinderen niet dwingen, zegt hij). Ik maak me ernstig zorgen om mijn kinderen en hun toekomst, maar mij wordt door de vader niet de mogelijkheid gegeven om ze te helpen, want volgens hem hebben ze geen hulp nodig. Volgens deskundigen en school echter wel, maar dat negeert hij voor het gemak……

      Beantwoorden
      • 48. Jan Willem  |  januari 21, 2011 om 10:34 am

        In mijn geval vind ik het belangrijkste dat haar woede moet wegebben. Dast is nu na bijna 16 maanden nog steeds niet het geval.

        Ik zie geen heil in een juridische strijd. Vooral niet omdat het nauwelijks te controleren valt. Al wordt het aangetoond dan blijkt uit het verhaal over het Hof in Den Bosch wel dat je ook dan aan het kortste eind trekt.

        Ik heb mijn advocaat opdracht gegeven de strijd te staken en zich te richten op een goed en controleerbaar ouderschapsplan.

  • 49. Hetty  |  januari 21, 2011 om 10:44 am

    16 maanden “nog maar”? De stijd die mijn ex voert, duurt al bijna 10 jaar en het is alleen maar erger geworden.
    De juridische strijd kost uiteraard veel energie, frustratie en geld, maar mijn ex meende het “spel” op deze manier te moeten spelen, dus moet je wel reageren en proberen aan te tonen dat er PAS in het spel is, om te laten zien dat je alles voor je kinderen over hebt om ze te helpen en een vader én een moeder te geven. Zelfs je huis verkopen.
    Een ouderschapsplan was er niet in de tijd dat ik ging scheiden, maar ook dát werkt alleen als beide partijen zich er aan houden. Niet dus in mijn geval.
    Het spijt me dat ik je geen positiever verhaal kan geven, maar zo is de praktijk blijkbaar als het over “recht” gaat.

    Beantwoorden
  • 50. Hetty  |  januari 21, 2011 om 12:58 pm

    wat is een goed en controleerbaar ouderschapsplan? hoe zie je dat voor je?
    een plan dat gehandhaafd kan worden? de rechter doet er niets mee. er wordt geen dwangmiddel ingezet, dus kun je niets uitrichten als de kwaadwillende ouder niet meewerkt, dus heeft zo’n plan totaal geen zin.

    Beantwoorden
    • 51. Jan Willem  |  januari 26, 2011 om 9:23 pm

      Inderdaad heeft zo’n plan alleen maar nut als beide ouders er achter staan. Ook ik heb al meegemaakt dat mijn vrouw uitspraken van de rechter negeert. Voor mijn “controleerbare” ouderschapsplan vrees ik dan ook het ergste.

      Toch kan een duidelijk plan helpen bij het handhaven daarvan.

      Beantwoorden
  • 52. hetty  |  januari 26, 2011 om 11:07 pm

    mijn ervaring is dat rechters niet handhaven, dus… helaas werkt het rechtssysteem niet.

    Beantwoorden
  • 53. Hetty  |  maart 10, 2011 om 8:02 am

    Voor iedereen die hier trieste verhalen neerzet of (her)kent:
    Neem eens contact op met No Kidding om te zien of jullie gezamenlijk iets kunnen ondernemen om die trieste situaties te verbeteren.
    http://www.no-kidding.nu

    Beantwoorden
  • 54. Willemijn  |  maart 11, 2011 om 10:49 am

    Men kan plannen bedenken zoveel men wil. Allemaal goed bedoeld, maar zolang er géén sanctie staat op het niet nakomen van het plan, door één van de ouders, heeft het ook géén zin!! Weggegooid geld, tijdverspilling enz. hetgeen allemaal over het hoofd van de kinderen gebeurt. Mediation was ook al zo’n soort plan, ook leuk bedacht, kost de gemeenschap ook handen vol geld, maar ook dat werkt niet zoalng het allemaal op vrijwillige basis is.
    Immers, als één van de ouders het niet meer ziet zitten, houdt het op en dat gebeurt in 9 van de 10 gevallen.
    Ik ben er van overtuigd dat, indien daar ook een sanctie op zou staan, men zich nog wel eens bedenkt alvorens er gewoon mee te stoppen.
    De wetgeving moet veranderen, dat is m.i. de enige kans van slagen met betrekking tot dit soort “plannen”.

    Beantwoorden
  • 55. Hetty  |  maart 11, 2011 om 10:59 am

    @Willemijn, je hebt helemaal gelijk, daarom ook mijn oproep om contact op te nemen met No Kidding, zodat er op politieke schaal eens aandacht voor komt.
    Zij zijn er om misstanden bij o.a. Jeugdzorg tegen te gaan, ook zo’n instantie die alleen op vrijwilligersbasis werkt en het heft niet in handen durft te nemen als dat nodig is maar het wel doet bij gezinnen waar dat meer kwaad doet dan goed.

    Beantwoorden
  • 56. Brenda Welling  |  maart 24, 2011 om 8:14 pm

    Ook mijn man is al 10 jaar aan het vechten om zijn dochter te mogen zien.
    Hij heeft 15 rechtzaken achter de rug en hij heeft nog altijd geen omgang.
    Toen de rechter een omgang wilde opstarten via de gezinsvoogt,aangezien zijn dochter al sonds 2006 onder toezicht staat,haalde de moeder allerlei streken uit om te dwarsbomen en een omgang te weigeren.
    Van een incest beschuldiging tot het niet nakomen van alimentatieverplichting waarvoor ze allerlei deurwaarders op ons afstuurde.
    Uiteindelijk liet ze haar dochter zelf een omgang afzeggen met een reden dat ze bang was om bij ons te blijven logeren.
    De druppel was toen ze contact legde met mijn ex man en daarmee een contact tussen mijn eigen dochter en haar vader dwarsboomde en vervolgens mijn broer bij de vermeende incestbeschuldiging betrok.
    We hebben afgelopen oktober de stekker eruit getrokken en geen rechtzaken meer gestart nadat de OTS niet werd voortgezet.
    Het gaat nu een stuk beter. Mijn man heeft wekelijks telefonisch contact met zijn dochter en dat blijven ze volhouden zolang moeders niet het contract moedwillig verbreekt.
    Zou niet handig zijn aangezien hun dochter bijna 11 wordt en zeer zeker niet gek is.
    Mijn man zal ooit zijn dochter in zijn armen sluiten en dan zal moeder het nakijken hebben.Wij wachten af.
    Elke toenadering naar zijn dochter wordt meteen gedelete: facebook, hyves….overal wordt ze vanaf gehaald en ze mag niet eens op de pc (zonder een toezicht van moeder)

    Strax gaat ze naar voortgezet onderwijs en dan kan ze dat niet meer maken en een puber wil je niet tegen je hebben.

    Beantwoorden
  • 57. hetty  |  maart 24, 2011 om 9:18 pm

    herkenbaar. ik ben alleen bang dat het bij mijn kinderen erg lang gaat duren (vele jaren zonder echt contact) voor ze in gaan zien hoe de vork in de steel zit.

    Beantwoorden
  • 58. Brenda Welling  |  maart 25, 2011 om 5:43 pm

    Ik weet niet hou oud je kids zijn Hetty ,

    Maar als je kids ooit wel hun vader hebben gekend, dan zullen ze ooit toch met vragen komen.
    Mijn dochter was 10 en zocht haar vader steeds op terwijl hij haar nauwelijks tot niet beantwoorde.

    Nu is ze bijna 14. Ze pubert en heeft haar eigen (ideaal)beeld over haar vader.
    Ze zoekt hem gewoon op.

    Ik heb mijn kinderen gelukkig nooit tegen gehouden in een omgang met hun vader terwijl hij zelf hen afstoot, maar ondanks dat blijft ze hem trouw.

    We kunnen er gelukkig over praten als ze daar behoefte aan hebben, maar wat mij betreft houdt hij afstand.

    Brenda

    Beantwoorden
  • 59. hetty  |  maart 25, 2011 om 6:14 pm

    zelfde leeftijd als jouw dochter. haar vader had geen interesse in zijn dochter, zoals ik het begrijp. die van mijn kinderen heeft 10 jaar lang getrokken aan hen door ze tegen mij op te zetten sinds de scheiding.
    ik heb ze ook nooit tegengehouden om naar hun vader te gaan, zelfs gestimuleerd, iets wat hij absoluut nooit zou doen. en communiceren doet hij ook totaal niet.
    ik vind het te gek voor woorden dat rechters niet naar het belang van het kind kijken bij dit soort zaken en velen met mij. maar dat helpt mijn kinderen niet.

    Beantwoorden
  • 60. Brenda Welling  |  maart 28, 2011 om 7:42 pm

    Ik kan de rechters ook niet begrijpen hoor Hetty.
    Ze zitten geen van allen op 1 lijn en hebben ieder een eigen mening en oordelen daar naar.
    Mijn kinderen mogen van mij hun vader zien terwijl hij er een potje van maakt en ik heb hem nog nooit dwars gezeten of mijn kinderen tegen hem opgezet.
    Mijn huidige man heeft 14 rechtzaken doorlopen om zijn dochter te mogen zien en zodra er een omgang bij ons op het menu lag, haalde zijn ex weer een streek uit om ons zwart te maken tegenover zijn dochter en de rechter alsof we slechte ouders zijn.
    De ware slecht is de moeder en al geven ze toe…..de vader boet ervoor.
    En de kinderen houden er een levenslange trauma aan over met het gevaar ooit geen gezin/kinderen te willen of in de ergste gevallen….ze brengen het over op hun eigen kinderen.
    Het is net een sekte….probeer ze daar maar eens uit te halen.

    Beantwoorden
    • 61. hetty  |  maart 29, 2011 om 2:06 pm

      dat het vergelijkbaar is met een sekte geloven de rechters niet, dat is nu juist het probleem. je wordt hooguit zelf voor gek verklaard ipv die psychopaten die het leven van hun kinderen verzieken. dat is voor rechters gemakkelijker dan zich te verdiepen in de klotesituatie waar al deze kinderen zich in bevinden en daar iets aan proberen te doen. heel frustrerend om machteloos toe te moeten zien dat deze kinderen hierdoor alle kansen mislopen in deze maatschappij om geestelijk gezond te kunnen functioneren. waar moet dat naartoe?

      Beantwoorden
      • 62. Helene van Delft  |  maart 29, 2011 om 5:31 pm

        Rechters kiezen inderdaad voor de makkelijkste weg. ‘Sekteleiders’ komen nu eenmaal zeer geloofwaardig over, ook rechters trappen daar in…..ik heb het meegemaakt tijdens een rechtszaak. Aan het einde van de zitting zei de rechter tegen mijn ex: O fijn dat het zo goed gaat met uw zoon bij u…….prompt legde deze rechter een contactverbod van een jaar bij mij op. Twee maanden later zat mijn zoon op een internaat omdat het bij zijn vader niet meer ging. Een grote poppenkast, heel jeugdzorg en de rechterlijke macht. Ze moeten zich laten leiden door wetten en verdragen en niet door geestelijk zieke ouders die de andere ouder buitensluiten. Die hebben namelijk een persoonlijkheidsstoornis, een normaal denkende ouder doet namelijk zoiets niet. Gaan deze kinderen het gedrag van de foute ouder later herhalen? In ieder geval krijgen ze een enorm slecht voorbeeld mee.

  • 63. Brenda Welling  |  maart 29, 2011 om 5:49 pm

    Gelukkig denken we allemaal hetzelfde, maar inderdaad worden we als marionettenpoppen gebruikt en moeten we achteloos toezien hoe ons Nederlandse rechssysteem hun belangrijkste bron van bevolkingsgroei aan hun lot overlaat en verwaarloosd.

    Als we het heel reeel bekijken zijn zij ons grootste netwerk aan kindermishandeling die er op deze aardbol rondloopt.

    De pleger is in deze de mishandelaar maar ons regering laat het toe en is dus juist degene die de pleger uitnodigt zijn mishandelpraktijken voort te zetten aangezien men er ongestraft mee wegkomt.

    Als een kind wordt gewaarschuwd voor iets wat niet mag en een straf wordt toegezegt,maar niet uitgevoerd,zal het kind gewoon weer hetzelfde doen.

    Dat is ook wat er hier in Nederland gebeurt.

    Onze rechters en politieke rechtsdienaars zouden zich moeten schamen en in de spiegel zichzelf moeten bekijken als dader en voortganger van het gebeuren.

    Beantwoorden
  • 64. hetty  |  maart 29, 2011 om 7:24 pm

    No Kidding probeert iets te doen aan de situaties voor deze kinderen. Neem contact met hen op via http://www.no-kidding.nu/

    Beantwoorden
  • 65. Brenda Welling  |  maart 29, 2011 om 8:07 pm

    wat kunnen zij nu nog doen dan?

    Mijn stiefdochter is al bijna 11 en ze wordt alleen maar meer verwijdert van haar vader door haar moeder.Alle pogingen tot toenadering worden geweigert en hij mag alleen maar op 1 vaste dag met zijn dochter telefonisch contact en zelfs dat gaat stroef.
    Moeder luisterd mee en corrigeerd haar als ze iets zegt of vraagt wat moe niet wilt.

    Beantwoorden
    • 66. hetty  |  maart 30, 2011 om 8:24 am

      herkenbaar, dat meeluisteren.
      ik ben bang dat No Kidding niet veel meer kan doen voor jouw stiefdochter en mijn kinderen, maar misschien wel voor andere kinderen in de toekomst en voor onze verwerking van de situatie.
      er moet toch een keer een einde komen aan de praktijken van de “kinderrechters”?

      Beantwoorden
      • 67. Brenda Welling  |  maart 30, 2011 om 2:40 pm

        ik wil No Kidding best benaderen,maar wijzelf zullen daar idd.nix aan hebben, maar wat kan ik zeggen?
        Wat voor invloed kunnen ze hebben in deze onuitzichtloze situatie?

        Ouders die zich blootstellen aan deze praktijken moeten gewoon a-publiek landelijk flink in de negatieve zin worden herkenbaar gemaakt zodat de drempel voor de slachtoffers en omstanders een stuk lager wordt om hen zelf aan te spreken of aan te geven bij RVKB.
        Ouders en leraren en scholen kunnen door middel van foldermateriaal een hoop in de publiciteit openbaar maken.

        Ik heb zelf een 50 tal folders omternt ouderverstoting en wil deze aanbieden.
        Ze komen via een stichting en kunnen heel veel herkenbaar brengen naar ouders en omgeving.
        Kinderen kunnen zich bewust worden van wat hen wordt aangedaan en zullen hopelijk dan sneller om hulp gaan vragen als er maar vertrouwen en een luisterend oor is.

        Bron:Brochure Parental Alienation Awareness Organization http://www.PAAwareness.org

  • 68. Brenda Welling  |  maart 30, 2011 om 3:33 pm

    Ik heb het advies van Hetty opgevolgt en mij aangemeld als vrijwilliger voor No Kidding:

    Aanmelden als vrijwilliger.

    Bedankt voor je aanmelding Brenda Welling.
    Een bericht is verstuurd naar onze medewerkers om uw aanmelding goed te keuren, zodra die geaccepteerd is krijgt u bericht.

    Beantwoorden
  • 69. hetty  |  maart 30, 2011 om 3:43 pm

    Heel goed Brenda.
    Helaas willen directeuren en leerkrachten/docenten op scholen de vingers niet branden aan dit soort zaken. Daar heb je niets van te verwachten ben ik bang.

    Beantwoorden
  • 70. Brenda Welling  |  maart 30, 2011 om 4:32 pm

    Je kan best eens gelijk hebben hoor Hetty, maar ik kan het proberen en misschien dat het met medewerking van No Kidding.
    Zij kunnen misschien meer voor elkaar krijgen als stichting.

    Bij ons in Almere is via de GGD een project gestart genaamd KIES.
    Dat is een stichting die kinderen, die betrokken zijn in een (echt)scheidingsproblematiek, begeleiden bij hun verwerkingsproces.
    Wellicht kan het gebeuren rondom PAS meegenomen via die cursus.
    Het is het proberen waard en ik moet nog maar afwachten of men wel wat ziet in mijn initiatief om dit probleem landelijk een bekendheid te geven.

    Beantwoorden
  • 71. Brenda Welling  |  maart 30, 2011 om 4:36 pm

    Neem maar eens een kijkje op deze website:

    http://www.kiesinfo.com/nl/index.php

    Het programma KIES wordt aangeboden via de GGD en wordt aan kinderen gegeven die in een (echt)scheidingsgezin leven, onder schooltijd.

    Mijn dochter heeft het programma van 12 weken gevolgd en zij heeft er heel veel aan gehad.
    Wij kregen de uitnodiging via school,dus is wel degelijk bewustheid omtrent (echt)scheidingsproblemen bij kinderen en wat het met hen doet.

    Beantwoorden
  • 72. hetty  |  maart 30, 2011 om 4:46 pm

    dat moeten de kinderen dan wel zelf inzien en willen… en in mijn geval is dat niet zo, want ze zijn gehersenspoeld door hun vader.

    Beantwoorden
  • 73. Brenda Welling  |  maart 30, 2011 om 5:40 pm

    Ik denk dat,wanneer je zoiets opstart,eerst het 1en ander wordt overlegt en besproken met bijv.een schooldirecteur enz.
    Daarna zal men pas gaan kijken hoe en wie er benadert en/of uitgenodigt zullen worden voor een dergelijke bijeenkomst.

    Meestal zal een eerste bijeenkomst ook weinig animo hebben maar mondjesmaat volgen er over het algemeen wel meer.
    Het kost veel energie,tijd en gedult.

    Ik wil het proberen en niet geschoten is altijd mis toch?

    Jouw kinderen zijn belast met negatieve verhalen en zullen uiteindelijk wel te bereiken zijn, maar niet door jouw omdat jij nu een verkeerd beeld hebt gekregen bij je kids door hem.
    Helaas moeten ze er zelf achter komen en mensen van buitenaf kunnen het misschien heel voorzichtig proberen, maar dat kost tijd en kan hen juist in beginsel juist van je verwijderen.
    Dat is een vorm van deprogrameren:

    lees:
    Gevallen van hersenspoeling

    In Nederland werden sommige organisaties of verenigingen zoals studentenverenigingen (ontgroening) hiervan beticht. Totalitaire regimes, zoals nazi-Duitsland en Stalins Rusland, hebben zich ook hiermee beziggehouden. Bekend waren de showprocessen in de Sovjet-Unie, waar de verdachte alle misdaden bekende en zijn rechters smeekte hem ter dood te veroordelen. Hetgeen prompt gebeurde.
    In de meeste gevallen bleek dit echter mee te vallen. In totalitaire regimes werd gehoorzaamheid eerder met angst en met de knoet afgedwongen dan met psychologische technieken. Veel sekten hadden een groot verloop, waarbij veel leden het na verloop van tijd weer voor gezien hielden. De meeste leden namen de theorieën voor lief, en waren op zoek naar een warm nest waarin ze zich thuis voelden. Ze wilden als het ware hun kindertijd herbeleven, en niet te veel hoeven nadenken was hen daarbij zeer welkom. Studenten worden over het algemeen vrijwillig lid van een vereniging, en kunnen met de ontgroening stoppen wanneer ze willen.
    Deprogrammeren

    Als men aanneemt dat iemands gedachten etc. kunnen worden “ge(her)programmeerd”, dan is een volgende aanname dat dat proces ook weer hersteld moet kunnen worden: “deprogrammeren”. Sinds de jaren 1970 zijn er, vooral in de Verenigde Staten, talloze personen die zich in dat herstelproces hebben “gespecialiseerd”, waarbij zij sekteleden aan sessies onderwerpen die erop gericht zijn het denkpatroon van de sekte te vernietigen en het lid zijn “eigen wil” terug te geven. Zij noemen zich “(cult) exit counselors”, waarvan Steven Hassan (zelf ooit lid van de Verenigingskerk) waarschijnlijk de bekendste is. Er zijn talloze boeken verschenen met tactieken die aan de familieleden worden aanbevolen om hun kind, broer, zus of andere bloedverwant aan de klauwen van een sekte te ontrukken. Het fenomeen is verfilmd in Holy Smoke.
    Literatuur

    Kathleen Taylor (2004): Brainwashing: The Science of Thought Control, Oxford University Press (ISBN 0-19-280496-0)
    Steven Hassan (1990): Combatting Cult Mind Control, Park Street Press (ISBN 0-89281-311-3)

    Beantwoorden
  • 74. Brenda Welling  |  mei 17, 2011 om 9:28 am

    @ Hetty;

    ik ben inmiddels vrijwilliger van NO KIDDING, ik heb al 3 presentaties kunnen regelen bij de gemeente, school van mijn jongste dochter en het opvanghuis waar mijn oudste dochter woont.

    Het is aardig in werking en ik ga opgeleid worden tot project manager.

    Bedankt voor je advies, ik ben blij dat ik het heb opgevolgt.
    Ik zit zonder baan nu en via NO KIDDING kan ik weer een nieuwe start maken.

    Beantwoorden
  • 75. hetty  |  mei 17, 2011 om 9:38 am

    @Brenda,
    Fijn voor je. Goede stap. Geweldig dat je de energie hebt om anderen te kunnen helpen hiermee. Zet hem op!
    Ik zie inmiddels allebei mijn kinderen niet meer, doordat o.a. de adviezen van de GGZ om in systeemtherapie te gaan door vader weer eens compleet genegeerd worden en ondanks de idiote omgangsregelingen die door rechters zijn vastgelegd.
    Ik heb geen idee hoe het met mijn kinderen gaat. Krijg geen informatie. Niets.
    Een kinderloze moeder

    Beantwoorden
  • 76. Ikke  |  augustus 19, 2011 om 12:13 pm

    Inge en sandra, jullie verhaal is precies mijn verhaal. Verder word ik er moe van al die sites te lezen op internet waar de moeder/vader de schuld krijgt en in mijn geval vooral de moeder. Ik ben van mening dat er moeders zijn die dit doen, maar ook vaders. Omdat 90 procent van de moeders het doet en maar 10 procent van de vaders, zijn wel 10 procent van de moeders (en de kinderen daar van) de pineut. Deze moeders worden niet meer gelooft. Fijn dat ook vaders rechten hebben/krijgen, vind ik niet meer dan terecht. Maar een rechter moet wel onpartijdig blijven en niet bevooroordeeld dat in de meeste gevallen toch de moeders degene zijn die dwars liggen en elke zaak op zich bekijken qua inhoud en niet naar het geslacht of dat het een vader of moeder betreft. Ik ben ook van mening dat je geluk moet hebben met welke rechter je op dat moment voor hebt en hoe zijn/haar humeur is. Jammer dat PAS nog zo weinig bekend is en toegepast word in het rechtssysteem. Ook narcistische persoonlijkheidsstoornis wat hier duidelijk van toepassing is word niks mee gedaan als je aangeeft dat je denkt dat je ex dat heeft. PAS en NPS zijn twee ernstige zaken waarmee kinderen zwaar beschadigd kunnen worden, en onder geestelijke mishandeling valt. Maar hier in nederland mag dat blijkbaar. Je mag blijkbaar gewoon je kinderen geestelijk mishandelen en er mee weg komen. Wat heeft dan het nut van de SIRE reclame tegen kindermishandeling? Wat heeft het nut van een mediator? Wat heeft het nut van BJZ en de RVK? Wat heeft het nut van een rechter? Wat heeft het nut van het rechtssysteem in Nederland? Wie beschermd mijn kinderen tegen iemand die mee doet aan PAS en een NPS heeft? NIEMAND! Het is ieder voor zich!!! En daar word ik zo boos van. En vooral allemaal de vinger naar moeder wijzen, maar een vinger naar zichzelf (overheid) wijzen, ho maar!

    Allemaal veel sterkte!

    Beantwoorden
    • 77. Brenda Welling  |  oktober 9, 2011 om 6:25 pm

      Ikke,

      Jouw argumenten zijn terecht.
      Helaas ligt het probleem binnen het rechtssysteem en daar wil men niet over praten laat staan dat ze toegeven.
      Pas is inmiddels wel degelijk bekend maar men draait het de rug toe.
      Zolang het niet door de regering als DMV-V wordt toegelaten, wordt Pas niet behandelt binnen het jeugdzorgstelsel.
      Sommige rechters hebben het Pas-probleem al wel meegenomen binnen de muren van de rechtbank, maar dan is het nog de vader die aan het kortste eind trekt omdat het kind dan als het ware een “rustperiode” moet hebben en vervolgens mag de vader een jaar geen omgang hebben.
      De moeder wordt dus nog eens beloont voor haar gedrag ook.
      Ze wordt aan de ene kant beschuldigt van het mishandelen van haar kind d.m.v.het Pas, maar aan de andere kant wordt ze ervoor beloont omdat vader een jaar geen omgang mag omdat het kind zogenaamd rust nodig heeft.
      Moeder heeft dan juist een jaar de gelegenheid om het kind te vervreemden van vader want de woorden als : zie je wel dat…..
      is ons wel bekend.

      Mijn man heeft al sinds April 2005 geen omgang meer en 15 rechtszaken achter de rug.
      Wij leven in armoede, ondanks dat we beide een inkomen hebben en mijn 2 kinderen zijn emotioneel een wrak.
      Niet alleen omdat mijn man psychisch een wrak is en geen aandacht voor hen kan opbrengen, maar ze hebben zelf ook een vader die niet naar hen omkijkt en nog nooit een cent alimentatie heeft betaald en nu sinds kort wel via het LBIO (21,00 per kind) terwijl mijn man maandelijks bijna 300,00 betaald voor zijn dochter en haar niet mag zien.

      Beantwoorden
  • 78. hetty  |  oktober 9, 2011 om 7:13 pm

    Hallo Ikke,
    Zooo herkenbaar! Het nut van al deze instanties is ook mij volslagen duister.
    Ik wil mijn kinderen dolgraag helpen, opvoeden en beschermen tegen de ondoordachte besluiten van de betrokken rechters, maar door diezelfde instanties – die mijn ex juist helpen in zijn psychopatische en narcistische oorlog tegen mij – wordt mij deze mogelijkheid volledig ontnomen.
    De goede adviezen van AMK en kinderpsychiater bij GGZ (mediation resp. systeemtherapie om de kinderen tussen de 2 vuren uit te halen) worden volledig in de wind geslagen door mijn ex-man. En ja, daar komt hij mee weg, want handhaven van omgangsregelingen en in het belang van de kinderen handelen doen de instanties overduidelijk niet.
    Triest. Vooral voor de kinderen, die hiermee hun moeder verliezen en daarmee een deel van zichzelf. Dit is PAS! Overheid, doe er nu eindelijk eens iets aan!

    Beantwoorden
    • 79. Brenda Welling  |  oktober 9, 2011 om 7:33 pm

      Ik vind het heel naar te lezen en herken elk woord wat je zegt, maar mij doet het goed ( begrijp mij niet verkeerd) te lezen dat het ook wel eens een andere kant betreft.
      Ik ben een moeder, getrouwd met een vader die nooit een omgang met zijn kind heeft gemogen en zelfs voor incest is beschuldigt, waarvoor het kind onder toezicht kwam.

      mijn kinderen hebben een vader die wel zijn kinderen mag zien, maar er zelf een potje van maakt.

      Hoe het ook zei….zolang de regering niet ingrijpt, zal het probleem alleen maar toenemen en steeds minder kindergeboorte met vergrijzing tot gevolg.

      Beantwoorden
    • 80. Don Quichot  |  januari 5, 2014 om 3:44 pm

      Het kan geen toeval meer zijn dat de termen borderline en narcistische persoonlijkheidsstoornis telkens weer terugkomen als er sprake is van omgangsproblemen. Moeilijke is alleen dat het zo moeilijk aan te tonen is. Zelf heb ik lange tijd gedacht dat mijn ex kenmerken van borderline vertoonde. Achteraf verklaarde het veel van de voor míj ongrijpbare problemen in ons huwelijk, zoals de bijna ziekelijke neiging van mijn ex om steeds maar weer conflicten aan te willen gaan. De scheiding had ik aanvankelijk ervaren als een opluchting, niet wetende dat het toen pas echt begon. E.e.a. werd nog versterkt omdat ex-schoonvader zich geroepen voelde voor zijn dochter op te komen en achter de schermen allerhande achterbakse trucs uithaalde. Op het moment dat je dan besluit om voor jezelf en je kinderen op te komen, hebben ze je waar ze je hebben willen benoemen ze zichzelf tot slachtoffer en wordt jij als de ‘agressor’ gezien.
      Een voorbeeld van hoe rechters daarmee omgaan: moeders besluit om zonder enig overleg en zonder noodzaak te verhuizen, met grote consequenties voor het contact tussen vader en de kinderen. Als ik na meermaals aandringen op overleg uiteindelijk een rechtszaak start in een poging het contact met de kinderen te behouden, en aangeef dolgraag in overleg tot een oplossing te willen komen krijg ik als reactie van de rechter een snauw met de opmerking dat “ik mij dat maar eerder had moeten bedenken”.

      Beantwoorden
  • 81. Noa cohen  |  december 4, 2011 om 10:41 pm

    Hoi..

    Ik zie jullie reacties op een site over de rechtspraak in Den Bosch en ouderverstoting.

    Ik zit nu zelf midden in dit traject , maar bij mij is het een strijd tussen me ouders en mij.
    Mijn moeder is in mijn geval de kwaad sprekende ouder.

    Ik ga door een diep dal.. en ik heb me zoon, barak is zijn naam , van 12 jaar, nu al vier maanden niet gezien. Dat is niks in vergelijking met wat ik hier lees…
    maar ik weet dat ook ik hetzelfde lot zal gaan krijgen als jij of jullie, als de verhalen zo lees..

    Ik zou graag in contact komen met lotgenoten om te praten, soms denk ik gek te worden van verdriet.

    Ik zocht naar antwoorden op me vraag , hoe mijn zoon me kan “ haten” en verstoten, als we jaren de meest hechte band hadden, en er geen sprake is van mishandeling en dergelijke..

    Ook bij mij is in het eerste onderzoek van bjz al gesproken over ouderverstoting.. ook mij ouders hebben voorwaarden gekregen waar zich aan moesten houden, maar ze werken elk contact juist tegen.

    Ik zou nu wel me verhaal helemaal kunnen opschrijven.. maar….

    Ik zou het echter wel heel fijn vinden om persoonlijk contact te hebben die me verhaal begrijpt, en uiteraard wil ik ook een steun zijn voor andere, maar ik ben nog een groentje…

    Mocht jullie ook contact met mij willen…

    Noa Cohen

    Tel :0575 -846836
    n.cohen@chello.nl

    Beantwoorden
  • 82. hetty  |  december 5, 2011 om 12:51 pm

    Hallo Brenda,
    Het doet mij absoluut geen goed te lezen hoe vaak deze ellende voorkomt in Nederland! Het enige goede hieraan is dat er hierdoor een schreeuw om aandacht is voor deze problemen. Nu nog een politiek die luistert! Dat zou mooi zijn.

    Beantwoorden
    • 83. Brenda Welling  |  december 5, 2011 om 7:37 pm

      Hallo Hetty.

      Het is zeker niet leuk om te lezen hoe veel het probleem voorkomt, maar ik vind het nog veel erger dat we een politiek hebben die het probleem niet serieus neemt.
      Neem alleen al de afgelopen week, 2 familiedrama’s in 1 week tijd.
      De politiek weigert pertinent om zich meer te richten op het welzijn van de jeugd, en dan heb ik het niet eens alleen over de mishandelingen.
      Jeugdzorginstellingen, Het ministerie van Justitie en alles wat een betrokkenheid heeft omtrent een goed leefklimaat voor onze jeugd, laat te wensen over,waardoor het een verzorgende ouder/verzorgende of andere betrokkenen het makkelijk gemaakt wordt om straffeloos de veiligheid van het kind en zijn leefomgeving in het geding te brengen.
      Wij schreeuwen allemaal inderdaad om aandacht voor al deze problemen, maar wie hoort ons?

      IK werk nu als vrijwilliger voor no-Kidding en van daaruit kan ik samen met mijn team, door middel van evenementen en acties en wat er vanuit de organisatie wordt aangeboden, in ieder geval het probleem meer onder de aandacht brengen in de hoop dat we ooit de politiek meer aan onze kant krijgen.

      Mocht ik iets voor je kunnen betekenen, dan hoor ik dat graag.

      Groetjes en sterkte en hopelijk tot hoors.

      Beantwoorden
  • 84. Erol Sayd  |  december 14, 2011 om 8:08 pm

    ik herken hier enorm veel van, ik vermoed PAS met NPS, vermoed schrijf ik omdat het niet mijn vakgebied is, maar na 17 jaar ermee geleefd te hebben zal ik er niet ver naast kunnen zitten ben 2 kinderen (beide 2 jongens 11 en 12 jaar) kwijt welke mij niet meer willen zien, zit al bijna een jaar in de scheiding en andere ellende welke ik jullie wil besparen en reeds hierboven geschreven is.
    een gevoel van onmacht, het zien van het leed wat de kinderen aangedaan word, de vader moet gewoon gewist worden door de moeder, de kinderen zijn te jong om het te begrijpen danwel in te zien.
    volgend traject is omgangshuis, en OTS, maar ja ook moeder zal wel weten hoe ze dit moet ontwijken. De Nederlandse rechters moeten harder optreden tegen dit soort geestelijke kindermishandeling, iemand die dit zelf heeft meegemaakt weet wat ik bedoel. Degene die hierover moeten beslissen moeten wel inzien wat er aan de hand is, nu de vraag of ze ook mogen ingrijpen de kinderen kunnen redden, contact met de vader hersteld kan worden, en moeder op cursus kunnen sturen hoe je kinderen moet opvoeden met echte liefde.

    kids, mochten jullie dit ooit lezen…. ik neem jullie niets kwalijk, ik houd van jullie en je kan altijd bij me aankloppen en je kan alle hulp verwachten die ik jullie kan geven , elke vader houd van zijn kind ook als deze hem niet wil zien.

    Vergeet niet, niet alles wat je moeder zegt hoeft waarheid te zijn, ik hoop dat jullie ogen ooit open mogen gaan.

    een kinderloze vader,

    Erol S.

    Beantwoorden
  • 85. cathy snijders  |  juli 9, 2013 om 9:27 am

    Ik vermoed dat mijn kind lijdt aan PAS, bij de instanties geen/weinig gehoor. Ik ben op zoek naar andere slachtofferouders en/of hulpverleners die met PAS bekend zijn.

    Beantwoorden
    • 86. Brenda Welling  |  juli 9, 2013 om 1:22 pm

      Hallo Cathy,

      Jammer dat ook jouw kind(eren) vermoedelijk betrokken is/zijn met het Pas-syndroom.
      Mag ik vragen waarop jouw vermoedens gebaseerd zijn?
      Ik heb zelf 3 dochters die er al ruim 13 jaar mee te maken hebben, dus misschien kan ik je ter ondersteuning zijn.

      Gr. Brenda Welling

      Beantwoorden
    • 87. Hetty  |  september 9, 2013 om 7:28 am

      Je zult hier veel slachtofferouders vinden van Pas waaronder weinig vrouwen zoals ik. Veel herkenbare punten maar dan de omgekeerde wereld. Mijn kinderen komen er nu zelf langzaam achter dat hun moeder niet degene is die hun vader hun zolang voorspiegelde. Sterkte.

      Beantwoorden
      • 88. Erol Saydam  |  september 12, 2013 om 11:52 pm

        Welke leeftijd hebben de kinderen nu?

      • 89. Hetty  |  januari 5, 2014 om 1:13 pm

        17 en 18

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



Contact met het Vader Kennis Centrum (VKC):
Jacob Cabeliaustraat 17
3554 VH Utrecht
T. 030 - 238 3636
secretariaat@vaderkenniscentrum.nl

‘Jullie papa is helemaal niet lief’ :: Peter van Straaten

Peter van Straaten - Jullie papa is helemaal niet lief - Over ouderverstoting of oudervervreemding door moeders bijscheiding en omgang

Over oudervervreemding of -verstoting bij scheiding en omgang

Geef hier uw email adres op om email attenderingen van nieuwe artikelen te ontvangen.

Doe mee met 628 andere volgers

Laatste artikelen

Info pagina’s

Alle artikelen

  • 10 mei 2012 - Uitspraak Rechtbank Den Bosch: Uit huis plaatsing vanwege ouderverstotingssyndroom
  • 17 november 2011 - Uitspraak Rechtbank Roermond - Voorbeeld inzet "klemcriterium" en "loyaliteitsconflict" om kinderen tegen hun wil bij zorgvader weg te halen en bij moeder te plaatsen
  • 13 november 2010 - Belgisch wetsvoorstel tegen oudervervreemding en tot invoering van ouderbegeleiding onder gerechtelijk toezicht in het strafrecht
  • 26 augustus 2010 - Nieuwe Braziliaanse Wet 12 318 definieert en bestraft oudervervreemding na scheiding als kindermishandeling
  • 2 augustus 2010 - Negen jaar cel voor oudervervreemding
  • 5 maart 2010 - Symposium “Van loyaliteitsconflict tot ouderverstoting” - Bezoekruimte Het Huis, Brugge, België
  • 26 februari 2010 - Symposium “Van loyaliteitsconflict tot ouderverstoting” - Bezoekruimte Het Huis, Antwerpen, België
  • 10 october 2009 - 'Thuis heerste het grote zwijgen' (Cornald Maas interviewt in de Volkskrant kinderen van gescheiden ouders)
  • 13 augustus 2009 - Uitspraak Gerechtshof Den Bosch - Raad voor Kinderbescherming stelt in rapport mogelijke diagnose ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS)
  • 3 december 2008 - Ouderverstotingssyndroom - Parental Alienation Syndrome (The Gregory Mantell Show - Video - delen 1 en 2)
  • 22 october 2008 - Le Syndrome d’Aliénation Parentale (Thése Médecinal à l’Université Claude Bernard-Lyon, Bénédicte Goudard, 2008)
  • 31 juli 2008 - Esma Kaplan - Ouderverstoting in Nederland (Masterthesis, Universiteit van Utrecht, 2008)
  • 13 juni 2007 - Uitspraak Rechtbank Maastricht - Rechter stelt in uitspraak ouderverstoting vast
  • 1 juni 2005 - Syndrome d’aliénation parentale - Diagnostic et prise en charge médico-juridique (Jean-Marc Delfieu, 2005)
  • 8 october 2002 - Verhaltensmuster und Persönlichkeitsstruktur Entfremdender Eltern (Walter Andritzky, 2002)
  • 15 december 1995 - Wolfgang Klenner - Rituale der Umgangsvereitelung bei getrenntlebenden oder geschiedenen Eltern - Eine psychologische Studie zur elterlichen Verantwortung (Duitsland, 1995)
  • 26 december 1994 - John Dunne & Marsha Hedrick – The Parental Alienation Syndrome – Analysis of Sixteen Selected Cases (1994)
  • Sigmund – Echtscheiding is voor kinderen psychologisch erger dan het overlijden van één van hun ouders!

    KA-PAW! Als moeder wil je toch het beste voor je kinderen.

    VKC twittert nu ook

    Categorieën

    augustus 2009
    M D W D V Z Z
    « Dec   Okt »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  

    Blog Stats

    • 69,371 hits

    %d bloggers liken dit: