Rechtbank Roermond – Voorbeeld inzet “klemcriterium” en “loyaliteitsconflict” om kinderen tegen hun wil bij zorgvader weg te halen en bij moeder te plaatsen

november 17, 2011 at 7:07 am 7 reacties

Hieronder een voorbeeld van hoe in een recente familierechtuitspraak van de Rechtbank Roermond (enkelvoudige kamer) het zgn. klemcriterium (BW1, Artikel 1:251:lid 1a: Kinderen raken klem en verloren tussen de beide ouders) door kinderbescherming en kinderrechter wordt toegepast om de kinderen tegen hun eigen wil bij een (overigens aan beperkte omgang van de kinderen met moeder meewerkende) zorgvader weg te halen en bij moeder te plaatsen. De beide kinderen willen dat zelf nadrukkelijk niet, maar daar wordt overheen gegaan “in het belang van het kind”. Vader wordt daarbij vervolgens verder buitenspel gezet naar de kinderen middels begeleide omgang.

Als grondmotief voor deze zwaarwegende beslissing wordt door de rechter gesteld: “De kinderrechter overweegt met de raad voor de kinderbescherming dat de kinderen onvoldoende ruimte krijgen om zich bij beide ouders op hun gemak te voelen en dat ze vanuit deze positie kennelijk voor de vader hebben gekozen. Dit is zeer zorgelijk te noemen, nu de kinderen recht hebben op een goed contact met beide ouders. Een dergelijk contact met beide ouders is ook noodzakelijk voor een gezonde en evenwichtige ontwikkeling van de kinderen.” Dit hoofdargument (b)lijkt in de praktijk van deze uitspraak echter bij nader inzien toch eigenlijk vooral een gelegenheidsargument, waar vader vervolgens middels een zgn. begeleide omgangsregeling door rechter en kinderbescherming in zijn contact met de kinderen vrijwel onmiddelijk verder buitenspel wordt gezet. Kennelijk telt het goede contact van de kinderen met hun vader voor deze rechter en de kinderbescherming dan toch minder mee dan het contact met hun moeder. (Wel zou je hierbij kunnen opmerken dat het gebruikte gelegenheidsargument mogelijk reden is geweest dat vader nog enige begeleide omgang heeft gekregen, anders was zijn betrokkenheid bij de kinderen mogelijk van de ene dag op de andere zelfs geheel door rechter en kinderbescherming stopgezet.)

Interessant hierbij is verder dat het in de hoofdargumentatie gebruikte “klemcriterium” (BW1, Artikel 1:251:lid 1a) hier oneigenlijk gebruikt wordt door de kinderrechter. De kinderrechter gebruikt het klemcriterium hier namelijk om de hoofdverblijfplaats van de kinderen te wijzigen, terwijl de wet het gebruik van het klemcriterium door de rechter bepaalt of beperkt tot gezagsbeslissingen of – wijzigingen tot eenoudergezag en aan dit (gezamenlijk) gezag verandert de rechter in deze uitspraak niets:

Artikel 1:251a:Lid 1a: Het klemcriterium
1.De rechter kan na ontbinding van het huwelijk anders dan door de dood of na scheiding van tafel en bed op verzoek van de ouders of van één van hen bepalen dat het gezag over een kind aan één ouder toekomt indien:
a. er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen, of
b. (……….)

Dit onjuiste gebruik van het klemcriterium door Nederlandse rechters, dat door de wetgever bij de invoering van de wet in 2009 juist bedoeld was alleen te worden toegepast bij hoge uitzondering, krijgt hiermee een steeds breder, steeds willekeuriger en zelfs buitenwettig karakter. Het gebruik van het klemcriterium dreigt daarmee – net als het willekeurige en ongedefinieerde gebruik van ‘het belang van het kind’ – in de huidige rechtspraktijk te verworden tot rechterlijke willekeur en panacee.

Interessant is tot slot dat het in deze uitspraak eigenlijk vooral ook lijkt te gaan om een verkapte inzet door kinderbescherming en kinderrechter van het door psychiater Richard Gardner goed omschreven en gedefinieerde “ouderverstotingssyndroom” (PAS), zonder dat deze terminologie in deze uitspraak overigens gebruikt wordt. In plaats daarvan glippen kinderbescherming en kinderrechter hier weg met het gebruik van oncontroleerbare en onnavolgbare (want nergens goed gedefinieerde of omschreven) terminologie zoals “loyaliteitsconflict” en/of “in de knel of klem raken tussen de ouders”  en wordt hier gesproken over een “ernstig loyaliteitsconflict van de kinderen t.o.v. hun ouders” etc. (‘Whatever that may be?’).

Het kan goed zijn dat deze vader mogelijk de beide kinderen zodanig ernstig heeft vervreemd van moeder, dat een dergelijke zwaarwegende beschikking als gegeven in deze uitspraak te rechtvaardigen valt, maar stel deze hier veronderstelde negatieve invloed van vader op de kinderen dan wel eerst ook deugdelijk vast met helder omschreven, goed gedefinieerde, gevalideerde en objectiveerbare termen, criteria en terminologie die ook in de wet zijn vast gelegd, in plaats van het huidige gerommel met ongedefinieerde, willekeurige en onnavolgbare termen zoals we hier in de Nederlandse familierechtspraak en kinderbescherming steeds weer opnieuw zien.

In deze uitspraak is die rechtvaardiging echter geenszins gegeven en draagt de familierechtuitspraak verder bij aan het verlies van vertrouwen van Nederlandse burgers in de Nederlandse rechtspraak op het voor burgers meest essentiële punt, dat van de liefde en zorg als ouder voor de eigen kinderen en het contact met de eigen kinderen.

Maar graag jullie reactie en mening.

Groet,
Peter Tromp
Vader Kennis Centrum

———————————————

ECLI:NL:RBROE:2011:BU4821, Rechtbank Roermond, 109342 / FA RK 11-889

Datum uitspraak:16-11-2011
Datum publicatie:17-11-2011
Rechtsgebied:Personen-en familierecht
Soort procedure:Eerste aanleg – enkelvoudig
Vindplaats: Rechtspraak.nl

Inhoudsindicatie:
Ernstig loyaliteitsconflict kinderen (van 11 en 8 jaar oud) ten aanzien van ouders. Kinderen wonen bij vader. Door zijn houding belemmert vader contact tussen de kinderen en de moeder. Hoewel kinderen zelf aangeven bij vader en niet bij de moeder te willen wonen wordt de hoofdverblijfplaats bij moeder bepaald en voorlopig een regeling vastgesteld waarbij omgang tussen vader en de kinderen onder begeleiding plaats zal vinden. Kinderrechter ziet deze voor de kinderen zeer ingrijpende stap als enige mogelijkheid om impasse te doorbreken.

Uitspraak
RECHTBANK ROERMOND
Sector civielrecht

Zaaknummer: 109342 / FA RK 11-889

Beschikking van 16 november 2011 betreffende ouderlijke verantwoordelijkheden

in de zaak van:

[de moeder],
wonende te [woonplaats], [adres],
hierna te noemen de moeder,
advocaat: mr.drs. I. Ligtelijn- Huisman;

tegen:

[de vader],
wonende te [woonplaats], [adres],
hierna te noemen de vader,
advocaat mr. J.J. Geuze.

Als belanghebbende merkt de rechtbank tevens aan de minderjarigen:
[minderjarige dochter], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2000,
[minderjarige zoon], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2003.

1. Het verdere verloop van de procedure

1.1. Dit blijkt uit het volgende:
– de tussen partijen gegeven beschikking d.d. 27 juli 2011 de beslissing over de verzoeken is aangehouden en de raad voor de kinderbescherming is verzocht rapport en advies uit te brengen;
– het op 14 oktober 2011 ingekomen rapport en advies van de raad voor de kinderbescherming te Roermond;
– de brief, met bijlage, van 18 oktober 2011 van de raad voor de kinderbescherming;
– de brieven, met bijlagen, van 19 oktober 2011 en 4 november 2011 van de advocaat van
de vader;
– de nadere mondelinge behandeling, welke heeft plaatsgevonden op 7 november 2011 en waarbij zijn verschenen:
– de ouders, bijgestaan door hun advocaten;
– [gezinsvoogdes], gezinsvoogdes van de Stichting Bureau Jeugdzorg Limburg,
– [vertegenwoordiger van de Raad], vertegenwoordiger van de raad voor de kinderbescherming.

2. Het oordeel van de rechtbank

2.1. De raad voor de kinderbescherming adviseert de hoofdverblijfplaats van de kinderen te bepalen bij de moeder en een reguliere omgangsregeling tussen de kinderen en de vader te bepalen, waar naartoe wordt gewerkt via een begeleide omgangsregeling bij de Mutsaersstichting.
De raad stelt zich daarbij op het standpunt dat de kinderen ernstig knel zitten in de strijd tussen hun ouders. De zorgen over de kinderen zijn – ondanks hulpverlening vanuit een ondertoezichtstelling – nog onverminderd groot.
De zorgen die door de vader geuit worden over de mishandeling van de kinderen door de moeder en haar partner lijken gebaseerd te zijn op incidenten. De raad voor de kinderbescherming heeft sterke aanwijzingen dat de kinderen in een positie zijn geraakt, waarin twee incidenten sterk benadrukt worden. De kinderen komen hierdoor steeds verder af te staan van de werkelijkheid. De kinderen moeten serieus genomen worden in hun beleving, maar het is ook noodzakelijk dat de kinderen een reëel beeld krijgen van de gebeurtenissen. Dat de kinderen zich niet veilig voelen bij de moeder en haar partner, ziet de raad als een reactie op het loyaliteitsconflict, waarin de kinderen zitten. Vanuit de praktijk komen geen signalen naar voren waaruit blijkt dat de kinderen daadwerkelijk angstig zijn. De kinderen ogen ontspannen in het bijzijn van de moeder en haar partner en het is zorgelijk te noemen dat de kinderen terug in hun schulp lijken te kruipen als de moeder ter sprake komt in het bijzijn van de vader. De kinderen krijgen van de vader onvoldoende ruimte om op een positieve wijze contact te hebben met de moeder. Hoewel de vader zegt het belang van de kinderen in het oog te houden en moeite te zullen doen de omgang tussen de moeder en de kinderen mogelijk te maken, blijkt dit niet uit zijn handelen.
De moeder legt geen druk op de kinderen en probeert vanuit haar positie de contacten zo positief mogelijk in te vullen, waardoor deze contacten ook positief verlopen.
Rust en continuïteit voor de kinderen kunnen alleen gecreëerd worden vanuit de thuissituatie van de moeder. De raad verwacht dat de moeder de kinderen de ruimte en vrijheid zal bieden om de vader een rol in hun leven te laten hebben.
De raad vindt een begeleide omgangsregeling met de vader noodzakelijk om voor de kinderen veiligheid en vertrouwen te creëren en te wennen aan de nieuwe situatie. Daarnaast zijn er vermoedens van negatieve beïnvloeding van de kinderen door de vader en wil de raad voorkomen dat de kinderen verder in een loyaliteitsconflict gebracht worden.

2.2. De moeder is het eens met het advies van de raad voor de kinderbescherming.

2.3. De vader is het niet eens met het advies van de raad voor de kinderbescherming.
Het advies is gebaseerd op de interpretatie van containerbegrippen door de raad. De raad gaat voorbij aan het punt dat gebleken is dat de kinderen zich veilig voelen bij de vader en niet bij de moeder.
Volgens de vader werkt hij wel mee aan herstelcontacten met de moeder, hetgeen ook blijkt uit de vele contacten tussen de moeder en de kinderen in de afgelopen maanden. De vader vindt het tempo hiervan te hoog voor de kinderen. Dat is wat hij heeft aangegeven.
Vanaf half september gaat het niet goed met de kinderen, hetgeen de vader wijt aan het advies van de raad voor de kinderbescherming en de onrust die daardoor is ontstaan.
De teamleider van de school heeft recent geconcludeerd dat [minderjarige zoon] verdriet heeft, omdat hij zich zorgen maakt dat hij bij de moeder moet gaan wonen en dat hij naar een andere school moet. [minderjarige dochter] wil graag leuk gevonden worden en doet daarvoor erg haar best, maar gedraagt zich heel vrij om zichzelf te zijn bij de vader thuis. [minderjarige dochter] kruipt niet in haar schulp in aanwezigheid van de vader. [minderjarige dochter] heeft moeder verteld dat ze niet bij haar wil wonen.
De situatie voor de kinderen is al langere tijd onveilig. Een echtscheiding is voor kinderen een onveilige situatie en het grensoverschrijdende opvoedgedrag van de moeder maakt de situatie extra onveilig. In de rapportage spreekt de moeder enkel negatief over de vader, maar de vader niet over de moeder.

2.4. De gezinsvoogd heeft zich ter zitting op het standpunt gesteld dat er weliswaar een verandering in de houding van de vader heeft plaatsgevonden, maar dat is onvoldoende.
De school spreekt van een schrijnende situatie. De kinderen kunnen zich niet meer concentreren. Dat het nu niet goed gaat op school, komt door het loyaliteitsconflict waarin de kinderen zitten.
De vader werkt niet van harte mee aan de herstelcontacten tussen de moeder en de kinderen. De vader heeft zelfs tegen een medewerker van de stichting gezegd dat kinderen het contact met de moeder niet nodig hebben, nu kinderen van wie de moeder is overleden ook geen contact hebben met hun moeder.
Tussen de moeder en de kinderen zijn afgelopen zomer drie begeleide omgangsmomenten geweest en dat ging goed. Daarom vond de stichting dat de omgang kon worden uitgebreid tot zes uur en niet meer onder begeleiding hoefde plaats te vinden. Met moeite heeft de vader kunnen instemmen met twee uur onbegeleide omgang per 14 dagen.
De gezinsvoogd heeft recent met de kinderen, de moeder en haar partner gesproken over wat de kinderen nodig hebben van de moeder. Dit is een goed gesprek geweest en de afspraak is daarbij gemaakt om een nacht te logeren. Dit heeft de gezinsvoogd samen met [minderjarige dochter] aan de vader verteld, maar de reactie van de vader maakte dat [minderjarige dochter] terug in haar schulp kroop. Ook non-verbaal zet de vader de kinderen onder druk. De kinderen voelen daarom niet de toestemming van de vader om een positief contact te hebben met de moeder. De gezinsvoogd heeft hierover een emotioneel gesprek gehad met [minderjarige dochter]. De kinderen voelen zich genoodzaakt om te kiezen.

2.5. Ingevolge artikel 1:253a van het Burgerlijk Wetboek (BW) kunnen geschillen omtrent de gezamenlijke uitoefening van het ouderlijk gezag aan de rechtbank worden voorgelegd. De rechtbank neemt een zodanige beslissing als haar in het belang van het kind wenselijk voorkomt.
De rechter kan op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Deze regeling kan, voor zover hier van belang, omvatten:
a. een toedeling aan ieder der ouders van de zorg en opvoedingstaken, alsmede en uitsluitend indien het belang van het kind dit vereist, een tijdelijk verbod aan een ouder om met het kind contact te hebben;
b. de beslissing bij welke ouder het kind zijn hoofdverblijfplaats heeft;
(…)
De rechter beproeft alvorens te beslissen op voormeld verzoek een vergelijk tussen de ouders.

2.6. Uit de processtukken blijkt dat er is geïnvesteerd in de onderlinge communicatie tussen de ouders. Dit heeft tot op heden niet tot een constructieve manier van communiceren geleid.
De kinderrechter overweegt met de raad voor de kinderbescherming dat de kinderen onvoldoende ruimte krijgen om zich bij beide ouders op hun gemak te voelen en dat ze vanuit deze positie kennelijk voor de vader hebben gekozen. Dit is zeer zorgelijk te noemen, nu de kinderen recht hebben op een goed contact met beide ouders. Een dergelijk contact met beide ouders is ook noodzakelijk voor een gezonde en evenwichtige ontwikkeling van de kinderen.
Blijkens het rapport van de raad, alsmede de stelling van de gezinsvoogd ter zitting zijn pogingen om deze situatie te veranderen mislukt, waarbij voorts is gebleken dat de vader de omgang tussen de moeder en de kinderen belemmert. Er is weliswaar onder druk van de gezinsvoogd omgang tussen de moeder en de kinderen tot stand gekomen, echter door de opstelling van de vader krijgen de kinderen onvoldoende ruimte en goedkeuring van hem om het contact met de moeder op een positieve manier te laten plaatsvinden.
Met de raad voor de kinderbescherming is de kinderrechter derhalve van oordeel dat de overtuiging van de vader over wat goed is voor de kinderen, hierdoor niet langer overeen komt met wat de kinderen werkelijk nodig hebben. Vader toont zich in zijn overtuiging onverzettelijk.
Dat de kinderen zich op dit moment veilig voelen bij de vader en niet bij de moeder, is naar het oordeel van de rechtbank het gevolg van voormelde houding en overtuiging van de vader.
Dat er zich incidenten bij de moeder hebben voorgedaan neemt de kinderrechter aan. Naar het oordeel van de kinderrechter is echter niet gebleken dat er in de opvoedingssituatie bij de moeder sprake is van structurele lichamelijke of psychische mishandeling van de kinderen. Zowel de vader als de kinderen zelf benoemen twee gedateerde voorbeelden.
Gebleken is voorts dat de moeder thans geen druk legt op de kinderen, zodat er naar het oordeel van de kinderrechter bij haar meer kansen liggen voor de kinderen om uit het loyaliteitsconflict te geraken. De kinderrechter laat in zijn oordeel meewegen de begeleiding die de gezinsvoogd geeft en het constructieve gesprek dat zij met de moeder, haar partner en de kinderen heeft gehad omtrent de vraag wat de kinderen van de moeder op dit moment kunnen verwachten. De kinderrechter realiseert zich dat de verhuizing naar de moeder een ingrijpende stap is voor de kinderen, maar ziet geen andere weg om de ontstane impasse te doorbreken.

2.7. Gelet op het vorenstaande oordeelt de kinderrechter dat de in het ouderschapsplan d.d. 6 april 2010 opgenomen regelingen dienen te worden gewijzigd, in die zin dat de belangen van de kinderen vereisen dat de hoofdverblijfplaats voortaan bij de moeder zal zijn en dat het contact tussen de vader en de kinderen voorlopig via de begeleide omgangsregeling (BOR) van de Mutsaersstichting zal plaatsvinden.

3. De beslissing

De rechtbank:

3.1. wijzigt de uitspraak van deze rechtbank van 9 juni 2010 en de daarin opgenomen onderlinge regelingen, zoals opgenomen in het ouderschapsplan d.d. 6 april 2010, in de zin als hierna vermeld;

3.2. bepaalt dat de hoofdverblijfplaats van de minderjarigen:
1. [minderjarige dochter], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2000,
2. [minderjarige zoon], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2003,
voortaan bij de vrouw zal zijn;

3.3. bepaalt dat het contact tussen de vader en de kinderen voorlopig, totdat daarover nader wordt beslist, onder begeleiding van de Mutsaersstichting (BOR) zal plaatsvinden;

3.4. verzoekt de raad voor de kinderbescherming te Roermond uiterlijk op 16 mei 2012 (pro forma) de rapportage van de Mutsaersstichting bij de rechtbank in te dienen, waarna de rechtbank partijen zal informeren over de verdere voortgang van de procedure;

3.5. houdt iedere verdere beslissing aan;

3.6. verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad;

Deze beschikking is gegeven door mr. J.J.M. Wassenberg, kinderrechter en ter openbare terechtzitting van 16 november 2011 uitgesproken, in tegenwoordigheid van de griffier.

DT

Tegen deze uitspraak kan beroep worden ingesteld door indiening van een beroepschrift bij het gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch door verzoeker en degenen aan wie een afschrift van deze uitspraak is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van deze uitspraak; door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening van de uitspraak of nadat de uitspraak hun op andere wijze bekend is geworden.

Referentie:
ECLI:NL:RBROE:2011:BU4821, Rechtbank Roermond, 109342 / FA RK 11-889

Advertenties

Entry filed under: Artikel 1:251:lid 1a, Artikel 1:253a, Klemcriterium, Loyaliteitsconflict, Ouderverstotingssyndroom, Oudervervreemdingssyndroom.

Parent-Child-Alienation and the Parental Alienation Syndrome (PAS) – Update by Von Boch-Galhau, Kodjoe, Andritzky and Koeppel Uitspraak Rechtbank Den Bosch: Uit huis plaatsing vanwege ouderverstotingssyndroom (ECLI:NL:RBSHE:2012:BW5616, 2012)

7 reacties Add your own

  • 1. radeloze_vader  |  januari 24, 2012 om 12:34 pm

    Rechters blijken slecht te lezen. De wet zegt : klem tussen … ouders … Als 1 ouder zelf het klem zitten betoogt zou op z’n minst een aantal (bewijs-)vragen door de rechter gesteld moeten worden. Helemaal raar als de voorbeelden van “klem-zitten” worden gecreeerd door derden als BJZ en/ of Raad voor de kinderbescherming. Vreemd dat tegenstreving tussen ouders wordt vertaald naar “de kinderen zitten daar per definitie tussen”.

    Beantwoorden
  • 2. Helene van Delft  |  februari 3, 2012 om 10:32 pm

    Eindelijk eens een rechter die het lef heeft genomen om de kinderen zoveel mogelijk te beschermen tegen het schadelijke ouderverstotingssyndroom. Het lijkt wel alsof ik mijn eigen verhaal zit te lezen alleen had ik een andere rechter en heb ik al bijna vier jaar geen contact met mijn inmiddels 16-jarige zoon. Het vonnis met motivatie komt mij overigens zeer gedegen over. Overigens is de vader helemaal niet buitenspel gezet.

    Beantwoorden
  • 3. radeloze_vader  |  februari 21, 2012 om 4:29 pm

    Beste Helene,

    Helaas heb je de uitspraak verkeerd gelezen. Deze vader is heel duidelijk wel zijn kinderen kwijt.

    De volgende stap in zaken als deze is vaak: verzoek om 1-ouder gezag van de ouder die het hoofdverblijf heeft/ heeft gekregen.
    In mijn geval deed de rechter (Zutphen, mr. Weijers-Van der Marck en mr. Djebali) geen enkele toets of BJZ ueberhaupt wel onderzoek had gedaan en of de vader ueberhaupt wel bron had kunnen zijn en … nog “minder belangrijk” … of de gegevens uit de rapportages klopten.

    Een vader of moeder die dit overkomt is effectief bijna altijd de kinderen kwijt. Deze vader (die nadrukkelijk wel omgang met moeder bleef toestaan voorafgaand aan deze procedure!) zal met 95% zekerheid zijn kinderen kwijt zijn. Hij moet zijn kinderen gaan zien via een omgangshuis !!! Dat wekt een indruk dat er iets met deze vader mis is. Dat is een ZEER STERKE vervreemdende kracht en zeer traumatiserend voor de kinderen. Vraag maar eens aan dergelijke kinderen of ze niet gewoon liever naar het huis van pappa komen.

    Kinderen vragen zich af: Wat heeft pappa gedaan? En verder …
    Wat hebben wij gedaan … dat we niet meer naar het huis van pappa (en oma, enz. !!!!!!) mogen?

    Er wordt over en voor de kinderen gesproken. De kinderen hebben geen stem en worden niet serieus genomen.

    Kwaadsprekerij van de ene ouder over de andere is voldoende voor BJZ om dat gewoon te volgen. BJZ zegt ook gewoon dat ze helemaal niet zullen uitzoeken of verdachtmakingen kloppen!!!!
    Voor de rust van de kinderen is het beter om maar gewoon te doen alsof verdachtmakingen kloppen.

    Het tussenschuiven van een omgangshuis is voor onbepaalde tijd. In de praktijk zo lang dat kinderen sterk vervreemd raken.
    Op het door een ouder niet meewerken aan het brengen naar een omgangshuis, blijken voor vaders sancties te staan en … veelal voor moeders … Vul zelf maar in. BJZ zal nooit de politie kinderen bij moeder weg laten halen. Het enige … dwangsommen e.d.
    Moeder zal wel de reputatie bij BJZ kunnen belasten. Dat kan dingen inderdaad laten kantelen. Als moeder echter loyaal met BJZ blijft samenwerken is er niets aan de hand.

    Kinderen vinden een bezoek aan een omgangshuis niet zo leuk … ook al omdat ze ook vaak b.v. hun therapie voor de voor hun “verzonnen” stoornissen ten gevolge van ouder-gedrag moeten ondergaan. Het is een zogenaamde neutrale, kindvriendelijke omgeving. Wat toch raar dat er regelmatig een politie-auto met wachtende agenten op de parkeerplaats naast de auto van mamma staat. Wat raar … deze psychologen wensen steeds maar PAS dood te zwijgen … of zien kans om dat paradoxaal tegen de “van kind vervreemde” ouder te gebruiken.

    De omgangshuizen-en-jeugdgezondheid-industrie is een miljoenen-industrie die financieel volledig afhankelijk is van de BJZ’s. Daar kunnen heel wat meer dwingende BJZ-mediators voor worden ingehuurd. Zie daartoe ook de publicaties van Erik Gerritsen (directeur BJZ Amsterdam, als ik me niet vergis.)

    In mijn geval heeft de kinderrechter een dergelijke mediator in gedachten gehad. Maar helaas. In Apeldoorn bestaat een dergelijke man of vrouw nog niet. De reguliere gezinsvoogden zijn meestal niet tot deze rol in staat. Daar zit dus een sinds jaar en dag geconstateerd probleem. Daar blijkt men steeds maar niets aan te kunnnen doen. Zo lang en zo hardnekkig, dat ik ondertussen denk dat men er niets aan wil doen. Ik hoop dat iemand me dat nog eens weet te verklaren.

    Ik ben heel positief ingesteld en hoop steeds weer opnieuw een witte raaf te ontmoeten in jeugdzorgland. Erik Gerritsen heeft voorlopig een voordeel van de twijfel. En ik kan niet genoeg benadrukken dat er ook een aantal manipulerende vaders rondlopen die de kinderen beschadigen door moedwillige vervreemding van hun moeder.

    http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/opinie/columns/vechtscheidingen.3939104.lynkx

    Groeten,
    Radeloze Vader
    oscar1966@live.nl

    Beantwoorden
    • 4. shellove  |  oktober 10, 2012 om 8:15 am

      Beste Radeloze Vader,

      Stel je maar eens even in de plaats van verstootte ouder en je krijgt je kinderen ook niet te zien, als enkel in een omgangshuis. Stel je maar eens voor hoe machteloos je staat wanneer de andere ouder niets positiefs over jou kan vertellen bij de kinderen en welke schade dat de kinderen aanbrengt.
      Stel je maar eens voor dat je kind zegt ‘ik wil niet bij hem/haar wonen, terwijl je weet dat het ingefluisterd is en niet de ECHTE eigen mening van het kind is…

      Het is absoluut in het belang van het kind om een verstotende ouder (tijdelijk) buiten spel te zetten zodat een nieuwe band kan gevormd worden met de andere ouder zonder meer stress.

      Er moesten meer uitspraken komen zoals deze!

      Beantwoorden
      • 5. Radeloze Vader  |  januari 27, 2013 om 11:28 am

        Zeer pijnlijk dat je ook zo slecht leest, Shellove,

        Waarom denk je dat ik radeloze vader ben?
        Ik had en co-oudersschap en met leugen en bedrog van moeder, ketenpartners (jeugdhulp) en rechter zijn mijn kinderen tegen hun zin ontvoerd naar Noorwegen.

        In dit vonnis had de rechter ook kunnen kiezen voor gewoon omschakelen van hoofdverblijf alleen bij vader naar een 50-50 verdeling. Als er 2 (even aantal) kinderen zijn is dat helemaal makkelijk.

        Als je kinderen zelf vraagt, voelen ze daar zich het meeste mee in evenwicht. Moet het daar niet om gaan?

        Als kinderen aan zorg van vaders wordt onttrokken wordt meestal begonnen met alle zorg bij vader weg te halen. Puur omdat dat nu eenmaal een gewoonte was en is. Vader krijgt dan zelfs een NIETS met toezicht.

        Vaders vragen maar heel zelden om kinderen minder bij moeder te laten verblijven. In de besproken zaak lijkt het vooral een (tijdelijke?) keuze van moeder geweest te zijn om vader meer zorg te laten geven.

        Ook in mijn eigen geval heb ik nooit meer ten koste van moeder willen hebben. De kinderen en ik vonden de 50% heerlijk. Meer zorg van mijn kant, kon, maar hoefde niet per se. Als moeder op zakenreis ging, sprong ik graag extra bij. Wilde moeder op andere momenten de kinderen extra dat gunde ik mijn kinderen en mijn ex dat.

        Helaas ben je niet de enige die slecht leest. Ook mij zal het wel eens overkomen. Ook de rechters lezen heel erg slecht.

        Is het je bijvoorbeeld opgevallen dat de gezinvoogd insteekt via moeder, haar heel positief voorstelt… en dat observatie en communicatie met de kinderen niet in de huishouding van vader plaatsvond.

        Als gezinsvoogden structureel weigeren om kinderen te volgen in hun leefwereld bij vader … en gewoon alles door moeder laten aanleveren … Dat is toch heel onzuiver en onprofessioneel?

        In mijn geval verliep dat precies hetzelfde. Onbekend maakt onbemind. Volledig ontterecht heeft de jeugdhulpverlening het idee dat ze een keuze tussen vader en moeder moeten maken.

        Na relatiebeeindiging willen kinderen zo min mogelijk voor het blok gezet worden om tussen mamma en pappa te kiezen. Nu juist vaders willen dat vaak ook graag. Moeders geven nu juist vaak aan dat zij pijn en onrust ervaren als kinderen nog wel hun vader zien. Zij blijken eerder in de verleiding te komen om hun eigen pijn te verzachten met terugdringen van de kind-vader-zorg.

        Uiteindelijk moet de rechter tegenwicht durven bieden en niet juist de kinderen mishandelen door hen onodig ouder-zorg te ontnemen. Net als een arts patienten niet eerst extra ziek moet maken. Net als een advocaat niet de gelegenheid zou moeten krijgen om problemen groter te maken … door bijvoorbeeld verkeerde en nalatige communicatie.

        Begrijp me heel goed. In enkele gevallen plegen vaders de vervreemding, maar dat is een heel erg kleine groep.

        Waarom luisteren we niet gewoon eerder naar kinderen? Waarom luisteren we niet naar kinderen als ze als volwassenen terugkijken? Kinderen zijn zeer uitgesproken over rechters en hulpverleners die zorg en contatct met opzet terugdringen … alsof dat heilzaam zou zijn.

        Is je wel eens opgevallen dat rechters helemaal geen moeite doen om te zien of hun beschikkingen tot een gewenst resultaat leiden? Niet een maand later. Niet een jaar later … niet een leven later.

        In het algemeen is verdelen (met slechte communicatie) eenvoudiger dan samenbinden (met energievretend, goede communicatie). Wanneer je als rechter iets durft, is je beloning vaak dat je later nazorg over andere gerezen vragen moet geven. Die nazorg door de rechter mag ook nog eens gaan plaatsvinden door een willekeurig rechter … heel misschien dezelfe!!!

        Dat rechters (mijn eigen collega’s !!!!) zo de weg van de minste weerstand wandelen, is heel begrijpelijk. Toch moeten we dat met z’n allen zo niet willen. Onze wil met elkaar is wet, … ook voor de rechter. Of beter … juist voor de rechter.

        Onder juristen is het ook helemaal geen geheim dat de rechter de wet terzijde probeert te schuiven. Misschien moeten we daar met z’n allen scherper zijn. Controleren dus. Dat is ook helemaal niet altijd een leuke of gemakkelijke klus. Het verplicht de controleur ook om de zaken van alle kanten te bezien.

        Ik heb die uitdaging met een aantal vaders en moeders opgepakt. Ik vind dat we goede rechtspraak verdienen.

        Vervreemdende ouders moeten inderdaad goed aangepakt worden. Helaas blijken maar zo weinig mensen dat op tijd goed te zien. Het wordt vaak gezien als het te laat is. Als het kind zegt de enorme schade te moeten ervaren.

        Vergeet ook niet dat de jeugdzorg steeds zegt: we doen niet aan waarheidsvinding ! Als je met opzet niet naar de kinderen gaat als ze bij vader zijn en als je met opzet zo min mogelijk met vader praat, dan mag je zeggen dat je nog een stap verder gaat. Dat is voorkomen dat je de waarheid kan vinden. Dat is zoals hier naar voren komt in de beschikking, eenzijdig dossier opbouwen.

        De rechter leunt uitsluitend op de ogen en oren van de jeugdzorg. Ook nog eens van de eigen vaste huisleverancier. Een andere leverancier maakt de rechter expliciet onmogelijk. Een verzoek om een andere zorg-leverancier wordt altijd afgewezen. Het allemaal nog veel erger dat de jeugdzorg gewoon erkent dat zij hun ogen en oren helemaal niet hebben gebruikt. Zelfs de ombudsman geeft aan dat de jeugdzorg niet zo moet fantaseren met de onderbuik … en onbewezen onderbuik gevoelens of “vergissingen” in de rapportages aan de rechter moet herzien.

        De jeugdzorg leggen zelfs rechterlijke beschikkingen over de wijze van handelen en rapporteren naast zich neer. En helemaal erg … de rechter staat erbij en kijkt er naar. De rechter doet vooral niets. Waarom niet? Dan zou de rechter zijn eigen beschikkingen op grote schaal moeten openbreken en omdraaien. Dat wil de rechter om tenminste 2 redenen niet!
        De rechter zegt dat hij dan te veel werk moet laten liggen en in achterstanden terecht komt. En … sociaal psychologisch heel belangrijk. De rechter heeft het idee vaak een collega onderuit te halen wanneer op basis van de aangepaste rapportage een tegengestelde beschikking wordt afgegeven door een nieuwe rechter.

        De jeugdzorg is steeds ook procespartij of gaat achter een partij staan. Gek genoeg is dat bijna altijd de moeder. Frustratie van vaders is ook dat zij gedurende soms wel een aantal jaren eerlijk onafhankelijk zijn of zelfs aan juist vaders zijde staan, maar dat …
        Dat na een aantal jaren plotseling steun wordt gegeven aan een ingrijpende maatregel 180 graden de andere kant op en dat dan blijkt dat een partij al die tijd voor de gek blijkt te zijn gehouden.

        In de grondbeginselen voor de rechterlijke organisatie is het uit den boze dat een procespartij meer toegang tot de rechter heeft dan een andere. Bij het jeugdrecht heeft men dat aan de laars gelapt. Er is dagelijks veelvuldig contact tussen jeugdzorg en jeugdrechter. Advocaten rapporteren zelfs dat er tussen hen gecarpoolt wordt. Rechters blijken soms zelfs behoorlijk formeel een rapportage in een bepaalde richting te vragen. Het “onderzoek” moet daar maar passend op gemaakt worden!!!

        Intern probeert de jeugdzorg zo snel mogelijk voor precies 1 ouder te kiezen. Alleen vertellen ze de te vervreemden ouder dat nooit duidelijk van te voren.

        Is er nog iemand die niet begrijpt waarom in jeugd- en familierecht nooit een rol speelt dat er feiten zijn gepleegd als laster, smaad en … valsheid in geschrifte.

        Logisch natuurlijk. De rechter zet zijn kroongetuigen (ketenpartners in de jeugdzorg) zelf aan tot deze feiten. Er zijn dus handige procespartijen die ook erop los jokken. Het zal toch niet aangepakt worden. Sterker nog … men vindt het prettig om bij een leugen van een ander aan te kunnen sluiten. Dat is precies het mechanisme zoals dat ook achter pesten op de basisschool zit. En net als pesten in het latere leven. Maar moet iedereen maar doorgaan met pesten … omdat anderen het ook doen?

        De slechte behandeling van verzorgers valt ook echt niet alleen vaders ten deel. Ik heb diverse dossiers van pleegouders onder ogen gehad. Moeders met een psychiatrisch verleden hebben me ook gruwelijke dingen laten zien.

        Onze kinderen verdienen recht … recht.

        zie bijvoorbeeld ook:
        http://www.justitieslachtoffers.nl

  • 6. Don Quichot  |  januari 4, 2014 om 8:38 pm

    Geachte radeloze vader,

    Inmiddels al redelijk gefrustreerd zijnde over het maar niet serieus genomen willen worden door zogenaamde professionals (waaronder rechters), terwijl ik er ondanks alles nog steeds van ben overtuigd dat er betere oplossingen mogelijk zijn voor zowel kinderen als (BEIDE !) ouders heeft uw/jouw zinssnede:
    “Ik heb die uitdaging met een aantal vaders en moeders opgepakt. Ik vind dat we goede rechtspraak verdienen”
    mijn belangstelling gewekt.

    Is het mogelijk om meer informatie over dit initiatief te verkrijgen ?
    Alvast dank voor de reactie.

    Beantwoorden
  • 7. gijs  |  maart 26, 2015 om 9:35 am

    na aanleiding bovenstaande moest ik reageren zeker omdat ik met een van dezelfde genoemde rechters een 2 weken geleden te maken had.
    er is ruim 3 jaar later niks veranderd en de raad van kinderbescherming wordt nog steeds als betrouwbaar advies orgaan gezien dat zonder onderzoek zonder achtergrond informatie met droge ogen stelt: ook al heeft een moeder wederechtelijk de situatie gecreeerd door een vader zonder reden omgang te weigeren met zijn kind en is er geen enkele reden dat het zelfs maar een klein beetje aanemelijk maakt dat een kind bij vader in zijn welzijn bedreigd wordt en zelfs als de situatie bij moeder onzeker is en stabiel is is een kind het best af bij zijn moeder want dat is hij inmiddels gewent en zelfs als dit betekend dat het gevolg is er zo weinig contact met vader mogelijk is dat een vader kind band/relatie hierdoor niet of nauwelijks zal kunnen ontstaan of zelf omgang gewoonweg uitblijft.
    de stress als gevolg van moeder dwingen tot handelen beschreven volgens de wet zou zo schadelijk voor kind zijn dat zelfs niet eens gezegd wordt dat moeder wederechtelijk gehandeld heeft dat de situatie door haar handelen er voor heeft gezorgd dat kind dus feitelijk zijn vader verliest terwijl wanneer vader die nooit tegen de wet in en zelfs belang van moeder boven en ten koste van eigen belang handelde in het gelijk gesteld werdt mijn zoon gewoon twee ouders zou hebben.

    Dit is nu het bewijs dat het geen flikker uit maakt of je je nu geduldig en deescalerend opsteld en op klappen treiteringen ed niet in gaat en hooguit je ongenoegen naar moeder uit zonder dreigen of agressief opsteld in beide gevallen is het resultaat hetzelfde.

    ik weet inmiddels niet meer wat ik als tegenargument moet geven als ik voor de zoveelste keer uit eigen kring hoor dat ik zwak ben en dat ik gewoon men kind moet halen desnoods deur intrappen en niet meer met moeder mee moet geven.
    want zoals ik voorheen nog zij : nee ik laat me niet uit de tent lokken want dan heeft zij precies waar ze me hebben wil en laat haar maar de fouten maken want eenmaal bij de rechter wordt dat haar zelf wel duidelijk dat zij met de gevolgen zit en komt het dus allemaal wel goed.
    nou dat kan ik dus nooit meer met droge ogen zeggen want resultaat (PAPA IS NOG STEEDS ONBELANGRIJK IN OGEN VAN DE RECHTER EN KINDERBESCHERMING)

    En nogmaals ik garandeer dat ik nooit maar dan ook nooit eenige handeling actie houding of uitspraak heb gedaan naar mijn ex of wie dan ook die als onwenselijk of onredelijk beschouwd kan worden.

    Mvg een boze teleurgestelde radeloze vader.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed



Contact met het Vader Kennis Centrum (VKC):
Jacob Cabeliaustraat 17
3554 VH Utrecht
T. 030 - 238 3636
secretariaat@vaderkenniscentrum.nl

‘Jullie papa is helemaal niet lief’ :: Peter van Straaten

Peter van Straaten - Jullie papa is helemaal niet lief - Over ouderverstoting of oudervervreemding door moeders bijscheiding en omgang

Over oudervervreemding of -verstoting bij scheiding en omgang

Geef hier uw email adres op om email attenderingen van nieuwe artikelen te ontvangen.

Doe mee met 627 andere volgers

Info pagina’s

Alle artikelen

  • 10 mei 2012 - Uitspraak Rechtbank Den Bosch: Uit huis plaatsing vanwege ouderverstotingssyndroom
  • 17 november 2011 - Uitspraak Rechtbank Roermond - Voorbeeld inzet "klemcriterium" en "loyaliteitsconflict" om kinderen tegen hun wil bij zorgvader weg te halen en bij moeder te plaatsen
  • 13 november 2010 - Belgisch wetsvoorstel tegen oudervervreemding en tot invoering van ouderbegeleiding onder gerechtelijk toezicht in het strafrecht
  • 26 augustus 2010 - Nieuwe Braziliaanse Wet 12 318 definieert en bestraft oudervervreemding na scheiding als kindermishandeling
  • 2 augustus 2010 - Negen jaar cel voor oudervervreemding
  • 5 maart 2010 - Symposium “Van loyaliteitsconflict tot ouderverstoting” - Bezoekruimte Het Huis, Brugge, België
  • 26 februari 2010 - Symposium “Van loyaliteitsconflict tot ouderverstoting” - Bezoekruimte Het Huis, Antwerpen, België
  • 10 october 2009 - 'Thuis heerste het grote zwijgen' (Cornald Maas interviewt in de Volkskrant kinderen van gescheiden ouders)
  • 13 augustus 2009 - Uitspraak Gerechtshof Den Bosch - Raad voor Kinderbescherming stelt in rapport mogelijke diagnose ouderverstotingssyndroom of Parental Alienation Syndrome (PAS)
  • 3 december 2008 - Ouderverstotingssyndroom - Parental Alienation Syndrome (The Gregory Mantell Show - Video - delen 1 en 2)
  • 22 october 2008 - Le Syndrome d’Aliénation Parentale (Thése Médecinal à l’Université Claude Bernard-Lyon, Bénédicte Goudard, 2008)
  • 31 juli 2008 - Esma Kaplan - Ouderverstoting in Nederland (Masterthesis, Universiteit van Utrecht, 2008)
  • 13 juni 2007 - Uitspraak Rechtbank Maastricht - Rechter stelt in uitspraak ouderverstoting vast
  • 1 juni 2005 - Syndrome d’aliénation parentale - Diagnostic et prise en charge médico-juridique (Jean-Marc Delfieu, 2005)
  • 8 october 2002 - Verhaltensmuster und Persönlichkeitsstruktur Entfremdender Eltern (Walter Andritzky, 2002)
  • 15 december 1995 - Wolfgang Klenner - Rituale der Umgangsvereitelung bei getrenntlebenden oder geschiedenen Eltern - Eine psychologische Studie zur elterlichen Verantwortung (Duitsland, 1995)
  • 26 december 1994 - John Dunne & Marsha Hedrick – The Parental Alienation Syndrome – Analysis of Sixteen Selected Cases (1994)
  • Sigmund – Echtscheiding is voor kinderen psychologisch erger dan het overlijden van één van hun ouders!

    KA-PAW! Als moeder wil je toch het beste voor je kinderen.

    VKC twittert nu ook

    Categorieën

    november 2011
    M D W D V Z Z
    « Nov   Mei »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  

    Blog Stats

    • 71,551 hits

    %d bloggers liken dit: